CHEB HASNI

Op 24 september 1994 stierf de Algerijnse zanger Cheb Hasni, tragisch slachtoffer van onverdraagzaamheid en menselijke wreedheid.

Op de eerste plaats gaf hij met zijn muziek hoop voor een jeugd, getroffen door werkloosheid, ellende en angst. De zanger werd op de straat van zijn geboorteplaats Oran afgeknald. Sindsdien is, zijn lied Matoub Lounes het symbool van vrijheid en het verzet tegen de onderdrukking.

Cheb Hasni werd als Hasni Chekroun geboren in de volksbuurt Gambetta in Oran, Algerije, op 1 februari 1968. Hij groeit op in een arme famie. Hasni's vader was lasser, en de familie telt naast zijn moeder nog zes broers en zussen.t.

De raï

Als vele jonge Algerijnen kent hij een gelukkige, maar moeilijke jeugd. Het land is arm en de meerderheid van de bevolking leeft al twintig jaar in duistere angst. De fundamentalisten leiden het land en de moraal, veroordelen alle kunst die niet godsdienstig gebruikt wordt. Hasni neemt al op vroege leeftijd deel aan het groeiende verzet en zingt er over op straat.

Vlug neemt de raï de plaats in van de droom die alle kinderen van zijn leeftijd hebben. Voor Hasni geen voetbal. Hij heeft enkel het verlangen een echte ware zanger te worden. Hij treed op tijdens feestjes en huwelijken als lid van de groep Naoui Kada.

Romantische zanger

Hij is net achttien jaren als hij zijn eerste opname maakt: el-Baraka M'rennika, een duet met de Algerijnse zangeres Chaba Zahouania, een ster in zijn land. Het is een instant succes. Het benadert op rechtstreekse wijze zonder dubbelzinnigheid universele thema's die de jeugd aanspreken: liefde, genoegen, opwinding, het verlangen.

"We bedreven de liefde in een oude schuur tussen de ruïnes" zegt het lied. Voor de godsdienstige fanaten heeft hij de grenzen van wat zij tolereren reeds overschreden.

Vanaf dat moment id de jonge man een idool. Zijn charme laat de vrouwen niet onverschillig. Hij neemt nummer na nummer op, zonder zich bezorgd te maken over het islamitische protest tegen zijn liedjes. Hasni groeid uit tot de zegsman van een hele generatie.

In tegenstelling tot Khaled of Cheb Mami, die hun land verlaten om in Europa fortuin te maken, blijft Hasni in Algerije.

De redenen van zijn succes is niet alleen zijn melodieuze stem, maar ook de persoonlijke manier van zingen. Als de "Julio Iglesias oranais" de liefde in zijne teksten benadert, aarzelt hij niet om over sex, alcohol of sterven te praten. Hij drukt zijn neus "in de baard" van de extremisten.

Slachtoffer van fundamentalisme

Getrouwd met een vrouw uit Perpignan, Frankrijk en vader van een kleine Abdallah, wordt voor zijn vrouw de druk van de bedreigingen te veel. Ze vraagt scheiding aan en vlucht naar Frankrijk. Kort daarop treffen twee kogels de zesentwintig jarige Hasni in zijn hoofd als hij het koffiehuis nabij zin woning verlaat op 24 september 1994.

Cheb Hasni laat meer dan vierhonderd titels achter die hij in de zes jaar dat zijn carriere duurde achter. Meer dan 150 000 personen begeleiden de extreem populaire zanger naar zijn laatste rustplaats, begraafplaats Aïn Beïda in Oran.

MOHAMED EL-FERS

IN ENGLISH

Leader of the Algerian Rai-music Cheb Hasni was gunned down on September 24 1994, victim of intolerance and human cruelty.

Hope carrier for all a youth roughly touched by the unemployment, the misery and the fear, the singer is murdered squarely heart of his natal city of oran, leaving behind him of the millions of heart orphans. Since his death, his song Matoub Lounes, is symbol of liberty and resistance to the oppression.

Child of Gambetta, popular neighborhood of Oran, in Algeria, Hasni Chekroun, alias Cheb Hasni, sees the light of day the 1st February 1968. Coming from a poor family, the young Hasni grows between his six brothers and sisters, his father welder and his mother that it loves.

The raï

As many young Algerians, his youth passes happy but difficult. The country is poor, and his population, of which the majority has less than twenty years, dark in the fear. The fundamentalists direct the country and the moral, condemning all non religious usage of the art. Hasni revolts while singing in the street or when schools out.

Quickly, the raï takes over the dreams of all young children (the soccer or the school). He has only a craving, to become a singer of truth. He starts to sing at parties and marriages, then upright orchestrates it Naoui Kada.

In a country where the production discographique is not opened to all, the young Cheb will have the luck to meet the productive vouchers and to possess, evidently, a sacred talent dose.

Romantic singer

To only eighteen years, it records his first tube El Baraka M'rennika with the Algerian singer Chaba Zahouania, a star in his country. This first duet is a true success. It approaches without ambiguity the dear universal themes to the youth: love, the pleasure, the enticement, the desire, but it does it a direct manner, without fard.

"Did us the love in an old shack some ruins" says the song, and for the religious instances of the country, the boundaries already are surpassed. This nevertheless this language that seduced the Algerian ones, and the discs of Cheb Hasni reply at last to their expectation.

From that time, the young man becomes an idol and his charm does not leave the indifferent women. Father of the "raï coils", it records disc on disc, without never to yield to the Islamic pressure that would want to see it be quiet itself. Well to the opposite, the censorship does him the spokesperson of all a generation.

More than Khaled or Cheb Mami, who left the country for fortune in Europe, Cheb Hasni stayed.

The reasons of his success: before all his voice, melodious, but also his manner to relate his life in its songs. A personal manner that will incite its admirers to nickname it the "Julio Iglesias oranais". If he approaches the love in its texts, it does not hesitate no more to talk about sex, of alcohol or of death. He expresses himself in the name of the youth, to pin his nose "into the beard" of the extremist.

Victim of fundamentalism

Married to a maiden from Perpignan, in France, and father of a small Abdallah, his wife asks the divorce and leaves Algeria for France, where she feels secure. He remains, very attached to his city, family, and roots. At twenty-six Hasni was gunned down on September 24 1994 with two bullets in the head when he leaves a coffeehouse, to two steps of his house.

Cheb Hasni leaves behind more than four hundred titles, recorded during the six years of his carreer. More than 150 000 persons accompanied him to his last restingplace, the cemetery Aïn Beïda in Oran.

MOHAMED EL-FERS

Steun MokumTV
Natuurlijk hopen we van harte dat U het ongesubsidieerde MokumTV zult steunen