Most Macho in Amsterdam

13 AUGUSTUS 1905
Geboorte Isje Johanna (Ida) Peerdeman op 13 augustus 1905 te Alkmaar als laatste van vijf kinderen. Ze wordt op dezelfde dag nog door pastoor H.A. Horning gedoopt in de parochiekerk van Sint Laurentiuskerk in Alkmaar. Vader was textielhandelaar. Augustinus Josephus Callier (1903-1928) is bisschop van Haarlem.
zie ook Regionaal archief Alkmaar en Pelgrimage langs Ida's plekken.

1910
Amsterdam Centrum
De familie verhuist naar Amsterdam Centrum. Waar woonde Ida deze kwart eeuw tot de verhuizing van 1935 naar de Uiterwaardenstraat 408-3 in Amsterdam Zuid?

JULI 1914
Amsterdam Centrum
Ida was slechts acht jaar oud toen haar moeder op op zaterdag 18 juli 1914 op slechts 35-jarige leeftijd stierf.

Aangezien Ida's vader vaak afwezig was, zorgde haar oudste zuster voornamelijk voor de familie. De familie, niet al te fanatieke katholieken, was niet uitzonderlijk vroom. ´We gingen zondags naar de kerk, en dat was het´, zou Ida later zeggen. Haar eerste communie en later het vormsel ontving Ida in de Amsterdamse Dominicuskerk in de Spuistraat.

Eerste verschijning 1917
OKTOBER 1917 Centrum
Ida was twaalf jaar oud toen, op zaterdag 13 oktober 1917, de dag dat de laatste van de zes verschijningen van Maria in het Portugese Fatima plaats had. Op diezelfde avond zag Ida, nadat ze in de dominicanerkerk in de Amsterdamse Spuistraat heeft gebiecht op straat een wonderschone dame in verblindend licht, gekleed in een lange wit gewaad en sluier. Dit kan alleen maar de Heilige Maagd zijn, dacht Ida.

In die oktobermaand verscheen haar de dame voor de tweede keer. Ze sprak er thuis over, maar niemand nam haar verhaal serieus. Ida laat het maar zo. Na twee jaar ULO-onderwijs gaat ze aan het werk bij de Boldootfabriek aan de Haarlemmerweg. Dagelijks kwam ze met de fiets uit Zuid naar de neogotische kantoren van Boldoot. Ze begon er als jongste bediende. Ida zou tot 1948 bij Boldoot werkzaam bijven. De laatste twee jaar kwam zij als assisitent tijdschrijver op de fabrieksvloer terecht.

AUGUSTUS 1921
Op 13 augustus 1921, Ida's 16e verjaardag, krijgt zij van pater Teppema o.p. een gebed dat zij tot haar dood elke dag zal bidden.

1928
Nieuwe bisschop van Haarlem: Joannes Dominicus Joseph Aengenent (1928-1935)


JUNI 1934
Vader Peerdeman, die nooit hertrouwde, stierf op 17 juni 1934.

1935
In 1935 verhuizen Ida en haar drie zusters vanuit Amsterdam Centrum naar de Uiterwaardenstraat 408-3 in Amsterdam Rivierenbuurt, waar ze tot begin '80-er jaren zal blijven wonen. Pelgrimage langs Ida's plekken Nieuwe bisschop van Haarlem: Joannes Petrus Huibers (1935-1960).


1940
Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog kreeg Ida visioenen over de komende oorlog in Europa. Ze zag de Oder-rivier gevuld met bloed, gevechten in de Betuwe, Mussolini opgehangen aan zijn voeten... ze beschreef Hitler’s Adelaarsnest-bunker in de bergen van Berchtesgaden. Tijdens deze visoenen staarde ze in het oneindige en vertelde langzaam aan de aanwezigen wat ze zag en hoorde.

1941
Ida krijgt bij Boldoot een lichte hartaanval. De snel uit de Staatsliedenbuurt gehaalde dokter verbiedt haar met de fiets naar huis te gaan en besteld een taxi. Ida blijft zes weken ziek thuis.

MAART 1945
Aan de oorlogsvisioenen kwam een abrupt einde op 25 maart 1945, het feest van Maria Boodschap.

1948
Ida neemt op eigen verzoek ontslag bij Boldoot om onbetaald tot 1974 de zorg voor twee gehandicapte zonen van de familie Brenninckmeijer op zich te nemen.


MAART 1953
Op 20 maart 1953 zegt de Vrouwe : "Amsterdam heb Ik uitgezocht als de plaats voor de Vrouwe van alle Volkeren. Het is ook de plaats van het Sacrament. Begrijpt dit goed."

MEI 1953
Op 10 mei 1953 spreekt de Vrouwe: "Amsterdam zat het middelpunt worden van de Vrouwe van alle Volkeren. Daar zullen de volkeren door deze Beeltenis "de Vrouwe van alle Volkeren" leren kennen.

JULI 1954
'Ze beschouwde me als een hysterica' liet Ida weten in de documentaire van MokumTV. Ida wordt door een bisschoppelijke commissie aan een aantal tests onderworpen. Ze moet voor psychiatrisch onderzoek zelfs naar Heiloo, waar ze door een inrichtingspsychiater aan een onderzoek wordt onderworpen. Het commitee van de Haarlemse bisschop veroordeeld in juli 1954 de boodschappen van Ida met de mededeling dat de Heilige Maagd Maria ze nooit kan hebben gezegd en verbied iedere vorm van publikatie van de boodschappen alsook de afbeelding.

1955
De veroordeling wordt herhaald in het Analecta van het Bisdom Haarlem.

7 MEI 1956
Op 7 mei 1956 laat Mgr. Huibers in een communiqué opnieuw weten dat de verering van de Amsterdamse Mariaverschijning verboden is, er niets buitenaards aan de hand is bij Ida Peerdeman en dat de verspreiding van haar boodschappen verboden is.

31 MEI 1956
Ida kreeg al eerder van de Verschijning de opdracht dat er een speciaal gebedshuis zal moeten worden gebouwd. Op 31 mei 1956 (Sacramentsdag) heeft Ida haar 52ste verschijning. Maria wijst haar vanuit de woning in de Uiterwaardenstraat 408-3 de plaats aan de Zuidelijke Wandelweg waar de Alle Volkeren-kerk moet komen. De Vrouwe laat Ida een 3d-visioen te zien van het model kerk met drie groene koepels dat ze gebouwd wil hebben in Amsterdam. Ida zelf verklaard in de MokumTV-documentaire: "Ik schrok en zei: maar Vrouwe, dat is toch helemaal geen katholieke kerk?" Ida zou kort daarop nog eens flink schrikken als ze in het bioscoopjournaal beelden ziet van de kerk die de Heilige Maagd haar liet zien. "Maar dan wel met een kruis op de koepel." De beelden toonde de Aya Sofya in Istanbul.

MAART 1957
Op 2 maart 1957 wordt dit communiqué nogmaals geconfirmeerd door bisschop Huibers. Hij slaagt er niet in de devotie te stoppen en vraagt Rome in te grijpen. Op 13 maart 1957 onderschrijft het Heilig Office in Rome de eerdere veroordelingen van de bisschop (prot. N.511/53), getekend door secretaris Joseph Cardinaal Pizzardo, die bisschop Huibers feliciteerd met zijn voorzichtigheid en wijsheid, want, de boodschappen zijn vals en de verspreiding er van is verboden.

1959
In 1959 verbied bisschop Huibers het boek 'Maria en de verschijningen te Amsterdam' van dr Louis Knuvelder, uitgegeven bij Pax in Den Haag.

JUNI 1959
Op 22 juni 1959 veroordeeld het Heilige Office in Rome opnieuw de verschijningen van Ida als 'pseudo' en onderschrijft het verbod op het boek van dr. Knuvelder.

1960
Nieuwe bisschop van Haarlem: Joannes Antonius Eduardus van Dodewaard (1960-1966) volgt in 1960 bisschop Huibers op.

AUGUSTUS 1961
Op 25 augustus 1961 schrijft het Heilig Office (Prot. N. 511/53) dat na serieuze consultatie ze bepalen dat het eerder gegeven oordeel definitef is en de zaak niet opnieuw geopend mag worden. De boodschappen zijn vals en het blijft verboden ze te publiceren.

1962
Het door Ida voorspelde Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) wordt door paul Johannes XXIII geopend.

FEBRUARI 1964
Ida's getrouwde broer Pieter Jacobus Peerdeman overlijd op 2 februari 1964.

1966
Theodorus Henricus Johannes Zwartkruis (1966-1983) volgt in 1966 bisschop Van Dodewaard op.

FEBRUARI 1967
Op 12 Februari 1967 sterft de man die gedurende 50 jaar (van 1917 tot 1967) de geestelijk leidsman en biechtvader van zieneres Ida Peerdeman was geweest: pater J. Frehe O.P.

1970
In 1970 bereikt Ida de pensioengerechtigde leeftijd. Vanaf 1970 is ze werkzaam op het secretariaat in de Diepenbrockstraat 3. Hier zou Ida Peerdeman de laatste jaren van haar leven doorbrengen.

26 JUNI 1970
Op 26 juni wordt het schilderij van Maria van Alle Volkeren 'voorlopig' geïnstalleerd in de Diepenbrockstraat 3. Tot op heden hangt het er, maar na realisatie van de door Maria verlangde kerk, zal het daar blijven.

MEI 1972
Ook onder mgr. Theodorus H.J. Zwartkruis, bisschop van Haarlem van 1966 tot '83 was er weinig begrip voor mej. Peerdeman.
Opnieuw laat het Heilig Office op 24 mei 1972 weten dat Rome de Amsterdamse devotie verbied. Deze brief was ondertekend door kardinaal Seper.

JANUARI 1973
Op 29 januari 1973 herhaalt de Haarlemse bisschop deze veroordeling.

MEI 1974
Op 25 mei 1974 herhaald het Heilig Office opnieuw haar negatief oordeel over de Amsterdamse verschijningen aan Ida Peerdeman.

De bisschop van Haarlem, Mgr Huibers, vertelde aan Ida dat hij blij was dat Maria in zijn bisdom was verschenen. Maar net als zijn opvolgers Mgr. Doodewaard en Mgr. Zwartkruis durfde de bisschoppen de confrontatie met de modernisten niet aan.

Na al die jaren met haar drie zussen te hebben geleefd, komen die de een na de ander te overlijden. Ida krijgt zelf borstkanker, maar liet zich uit angst voor verblijf in het ziekenhuis pas zeer laat opereren. Bovendien heeft ze al sind het begin van de Tweede Wereldoorlog een hartkwaal.

OKTOBER 1977 Diepenbrockstraat Zuid
Op 9 oktober 1977 legt Ida haar eeuwige gelofte af voor de Millicia Jesu-Christi'.

1981
Ida's tweede leidsman, pater Kerssemakers s.s.s., overlijd in 1981. Na een mislukte poging de pater in de tuin van de Diepenbrockstraat te mogen begraven, komt hij eerst op begraafplaats Buitenveldert te liggen, waar zijn graf gesiert wordt met de bronzen afbeelding van Maria van Alle Volkeren. Later volgt er een bijzetting in de Peerdemans-tombe op de Sint Barbara-begraafplaats.

1983
Henricus Joseph Aloysius Bomers CM (1983-1998) volgt in 1983 bisschop Zwartkruis op.

1990
Naast haar woonhuis bevind zich de kapel waar jaarlijks duizenden pelgrims samenkomen om te bidden voor het schilderij met de afbeelding van de ´Amsterdamse Mariaverschijning´. Ze hebben geen weet van de satanische kwellingen waaronder ze haar laatste jaren opnieuw ging lijden: "Op een keer kon de 85 jarige zieneres na een uur lang verschrikkelijk gefluit, geschreeuw en gekrijs van de duivel, van uitputting alleen nog maar huilen".

APRIL 1992 Diepenbrockstraat Zuid
In de nacht van 4 op 5 april 1992 kwam "de duivel met zware, dreunende stappen Ida’s slaapkamer binnen". Zij zag hem niet, want hij stond in het donker, maar zij hoorde hem met zijn indringende, afschuwelijke stem zeggen: “Ik zal ervoor zorgen dat het met jouw en je bisschop niks wordt! En het licht dat je ziet, ben ik en niet de ander [de Vrouwe].”

Daarop antwoordde Ida: “Zij is het wel! De Vrouwe komt altijd in het licht. Maar het vreemde is dat jij altijd alleen maar komt als het donker is en dat je altijd in het donker bent!” Ida bad luid het gebed dat de Vrouwe haar geleerd had. Daarop schreeuwde de duivel: “Ik zal ervoor zorgen dat jij het licht nooit meer ziet!” Bij die woorden wierp hij haar een steentje in het oog, dat vreselijke pijnen veroorzaakte. Toen verdween hij. Het oog werd vuurrood en zwol helemaal dicht. ’s Morgens wasten Jannie, haar trouwe helpster in de laatste jaren, en Ida’s zus Truus het voorzichtig uit met Lourdeswater. Na een dag of tien kon Ida pas weer ongehinderd zien.

BEGIN 1994
P. Peter Klos SSS begint de nieuwe promotie van Maria van Alle Volkeren met de publikatie van het bulletin 'Koningin van de Profeten'.

MAART 1995 Diepenbrockstraat Zuid
De eerste maart 1995, Aswoensdag. Op deze dag begonnen alle vijf telefoons in huis tegelijkertijd te rinkelen. Ook toen Ida de hoorn opnam, bleef het rinkelen doorgaan. "Op die manier probeerde de duivel haar bang te maken en ze kreeg het werkelijk te kwaad en voelde zich niet goed worden".

Een andere keer wierp hij haar van haar bed omhoog en krijste met gemene stem: “Je bent nog niet op Calvarië!”

MAART 1995 Diepenbrockstraat Zuid
Ida haalt opgelucht adem als de paus op 25 maart 1995 bekend wordt dat Josef Marianus (Jos) Punt tot hulpbisschop van de Haarlemse mgr. Boomers is benoemd.
Een bekende van de dominicaner pater Frehe, de in februari 1967 overleden geestelijk leidsman van Ida Peerdeman. Die kwam als priester van de parochiekerk van St. Jozef in Ida's geboorteplaats Almaar ook in het Alkmaarse gezin Punt over de vloer. Naast hulpbisschop wordt Jos Punt ook benoemd tot apostolisch administrator van het Militair Ordinariaat en titulair bisschop van Nasai in Zuid Afrika.

AUGUSTUS 1995 Diepenbrockstraat Zuid
Op 13 augustus 1995 vierde Ida haar 90e verjaardag. Van heinde en ver waren er vrienden gekomen om de jarige voor haar trouwe volharding te danken. Onder de aanwezigen bisschop Hnilica en Sigl met een nieuw schilderij van de Vrouwe, gemaakt door Wilhelm Halewijn.

DECEMBER 1995 Diepenbrockstraat Zuid
Keer op keer terroriseert de satan haar. Soms in de vorm van een "zware hand in haar rug", die haar onverwachts voorover duwd. Zoals in de nacht van 15 december 1995, waarbij Ida zo’n hevige smak maakt dat het bloed van haar gelaat stroomt en de bloeduitstortingen acht weken later nog zichtbaar waren.

JANUARI 1996
Op 1 januari van dat jaar hoorde ze voor het eerst sinds november 1995 weer de stem van de Vrouwe, die aankondigde: “Dit is je laatste jaar. Spoedig zal ik je bij mijn Zoon brengen. Je taak is volbracht. Luister verder naar de stem.”

Ida's taak volbracht? Behalve dan de officiele kerkelijke erkenning van haar verschijningen dan, die, zo had de Vrouwe beloofd, ze nog zou meemaken.

Begin 1996 komt Bisschop Bomers in conflict met de priesterraad in Haarlem. De raad verweet de bisschop van Haarlem dat hij slechts zijn eigen weg bewandelde.

MEI 1996
Bisschop Bomers is persoonlijk getuige als hij in de avond van 28 mei 1996 Ida bezoekt en de 90-jarige Ida onbeweeglijk op de grond aantreft. Niet zomaar uit haar bed gevallen. Door "een sterke hand" was ze "opnieuw met bruut geweld naast haar bed" gekwakt.

Was het zijn voorganger Zwartkruis die "de hele boel om zeep had geholpen", Bomers hakt drie dagen na deze gebeurtenis de knoop door en geeft op 31 mei 1996 een mede door hulpbisschop Punt ondertekende verklaring af waarin de openlijke verering van Ida's Maria in de vorm van Vrouwe van alle Volkeren kerkelijk wordt toegestaan.

Kort voor de dood van Ida plaatst De Kerk de Kroon op Ida's lange leven. Een leven waarin zij zich strikt aan iedere wens van kerkelijke zijde voldeed, maar ook van kerkelijke zijde tegenwerking en vernederingen te verduren kreeg.

Na deze mijlpaal leek het alsof Ida's taak voltooid was.

“Nu is het dan toch eindelijk gebeurd. Ik zou het meemaken en ik heb het meegemaakt. Laat Onze Lieve Heer mij nu maar halen!”, sprak Ida toen het nieuws haar werd medegedeeld.

Korte tijd later vertrouwde Ida een bekende toe: “Ik zal niet lang meer leven. Ik ben doodziek. Er is niets meer wat mij nog hier houdt!”


JUNI 1996
Een paar dagen later werd zij ernstig ziek en ontving zij op woensdag 12 juni 1996 het sacrament van de stervende van pater Amadus Korse o.f.m. De pater was diep getroffen door Ida’s bereidheid te sterven.

Twee dagen later drong de huisarts erop aan om de Ida accuut naar het ziekenhuis over te laten brengen. "Voordat de ziekenauto arriveerde, had Ida aan Jannie gevraagd om haar van de slaapkamer naar de benedenverdieping te helpen. Daarbij vielen ze samen van de trap en Peter, de tuinman, droeg de doodzieke Ida de eetkamer in".

17 juni 1996
VU-ziekenhuis De Boelelaan
Op vrijdag 14 juni 1996 werd Ida Peerdeman opgenomen in het VU-ziekenhuis aan De Boelelaan, waar Ida omdat ze dreigde te stikken, nog voor ze een polsbandje met naam en registratienummer omkrijgt, al op een zuurstofapparaat wordt aangesloten.Er mogen niet meer dan twee bezoekers tegelijk bij de patiënt. Slechts een paar mensen kunnen Ida nog bezoeken op de intensive care van het VU-ziekenhuis.
In de vroege morgen van 17 juni 1996 om kwart over vier, de 90-jarige zieneres van de Amsterdamse Mariaverschijning is alleen als ze voorgoed inslaapt.

Na vijftig jaar strikt de kerkelijke aanwijzingen te hebben nageleefd, leefde Ida slechts zeventien dagen met de officiele erkenning. Precies zoals de Vrouwe haar had geprofeteerd.

Mgr. Bomers celebreerde de pontificale uitvaartmis in de kapel aan de Diepenbrockstraat en leidde Ida's bijzetting, bijgestaan door diverse kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders. Niet alleen uit Europa, maar ook uit Amerika en Japan kwam men de laatste eer bewijzen aan zieneres Peerdeman.

MokumTV filmde aan het open familiegraf op begraafplaats Sint Barbera een tot dat toe ongekende gebeurtenis: In aanwezigheid van de Haarlemse bisschop werd aan Ida postuum het habijt verleend. Het witte kloosterkleed wordt door pater Paul Sigl, medewerkerker van de Croatische bisschop mgr. Hnilica, vriend van paus Johannes Paulus II, op de doodkist geworpen. Ida's nicht Heleen van der Heyden-Peerdemans (dochter van Ida's enige broer Piet) hield een geëmotioneerde toespraak.

Kerkelijke erkenning
In 1996 werd de eerste stap gezet om kerkelijk te erkennen dat Maria tussen 1945 en 1959 aan Ida Peerdeman was verschenen. Minder dan twee weken smaakte de 90-jarige mej. Peerdeman de voldoening van de een leven lang verwachtte kerkelijke erkenning van haar Mariaverschijning.

1997
Nu de openlijke verering en het door Maria aan Ida gedicteerde gebed zijn goedgekeurd, is de kans dat het uiteindelijk tot een zalig, cq. heiligverklaring van Ida Peerdeman zal komen, aanzienlijk gestegen.

Tijdens de Internationale Conferentie in Amsterdam in 1997 zegt hulpbisschop Punt dat hij 50 jaar geleden als kind door zijn moeder werd opgedragen aan Maria van Alle Volkeren. Punt zorgt er voor dat er in 1997 opnieuw door het Vaticaan een commissie wordt ingesteld om de kwestie te onderzoeken.

SEPTEMBER 1998
De 62-jarige Mgr. Bomers sterft plotseling op zaterdagochtend 12 september 1998 op straat bij het postkantoor aan de Raaks in Haarlem en wordt een week later onder massale belangstelling na zijn uitvaartmis in de kathedrale basiliek Sint Bavo begraven in het bisschopsgraf op het kerkhof van Overveen.

APRIL 2000
Op 12 april 2000 heeft het college van B&W Amsterdam de grondexploitatiebegroting voor het plan met de inmiddels gekraakte Thomaskerk (de Thomas van Aquino-kerk in de Rijnstraat, niet te verwarren met de hervormde Thomaskerk in de Prinses Irenestraat bij het WTC) vastgesteld. Het is de kerk nauw verboden aan de verschijiningen van de Amsterdamse Maria. Het plan omvat de sloop van de Thomaskerk en de bouw van 400 m² winkels, twintig sociale huurwoningen voor ouderen en dertien vrije sectorwoningen.

OKTOBER 2001
Op zaterdag 1 oktober 2001 wordt dr. J.M. Punt door kardinaal Simonis, voorzitter van de Nederlandse bisschoppensynode, geïnstalleerd als dertiende rooms-katholieke bisschop van Haarlem.

JANUARI 2002
Op donderdag 31 januari 2002 heeft de president van de Amsterdamse Arrondissementsrechtbank de krakers van de Thomas van Aquinokerk in het gelijk gesteld en hoeven zij de kerk aan de Rijnstraat niet op korte termijn te verlaten. In zijn vonnis oordeelde de rechter dat het spoedeisende belang dat het stadsdeel aanvoerde, onvoldoende is aangetoond.

JUNI 2001
Op zaterdag 16 juni 2001 hoorden meer dan tweeduizend mensen uit Nederland en België in de Jaap Edenhal pater A.Spauwen S.J. voor het eerst getuigen over de kracht van het gebed. Pater Spauwen had het daadwerkelijk tijdens zijn exorcisme-praktijk ondervonden dat het niet zomaar een gebedje was.

8 JUNI 2002
De grote klapper volgde tijdens de Nationale Gebedsdag van de Amsterdamse Mariaverschijning op 8 juni 2002. Tijdens deze gebeurtenis heeft bisschop, mgr. dr. Jos M.Punt zijn oordeel uitgesproken dat de verschijningen die tussen 1945 en 1959 in Amsterdam, plaatsvonden, een "bovennatuurlijke oorsprong" hebben.

5 SEPTEMBER 2004
Vertoning MokumTV documentaire over Ida Peerdeman in de Amsterdamse bioscoop Het Ketelhuis.

  Het is - Lees meer over Ida's verschijningen
-
IDA PEERDEMAN (1905 - 1996)
 

Bekijk de video door op de knop in het midden te klikken, Bekijk ook het tweede deel van deze video door hier te klikken.

BUITENAARDSE VERSCHIJNING OFFICIEEL ERKEND
Het is slechts een kwestie van tijd dat Maria-zieneres Ida Peerdeman (1905 - 1996) als Sint Ida van Amsterdam Zuid heilig zal worden verklaard. En terecht, want hetzelfde gebeurde met andere zieners van goedgekeurde Mariaverschijningen. Net als Bernadette Soubirous werd het ook Ida niet gemakkelijk gemaakt. Kerk, pers en veel gelovigen moesten aanvankelijk helemaal niets weten dan de verschijningen van een Vrouwe die zo'n twintig eeuwen geleden in Palestina leefde. Bovendien was Ida een vrouw die van haar tienertijd tot vlak voor haar dood slachtoffer van diabolische manifestaties was die in een Poltegeist-film niet zouden hebben misstaan.

Lampen gaan woest heen en weer in haar huis. Deuren openen en sluiten zich vanzelf. De wijzers van de klok gaan als waanzinnig geworden ronddraaien. De oven die ze zelden gebruikt begint vanzelf te roken.

Rond 1921 werd deze duivelse tyrannie zo dreigend, dat haar biechtvader, pater J. Frehe O.P. met toestemming van de bisschop van Haarlem, exorcisme op Ida uit mag voeren. Ze gilt, trapt, slaat en schuimbekt als haar biechtvader de eeuwenoude uitdrijvings-rituelen op haar toepast. Men kan de frele Ida nauwelijks in bedwang houden. Maar na de nodige besprenkelingen met wijwater, opleggingen van relikwieën en kruisbeelden verlaat de satan uiteindelijk haar lichaam. Het laatste wat de duivel tegen pater Frehe zei was: ´Jullie priesters, ik zal klaarkomen met jullie!´.

Op weg naar huis raakt pater Frehe ernstig gewond na een val door een ijzeren rooster. De volgende dag fietst Ida weer rustig naar haar slecht betaalde baantje bij de Boldootfabriek aan de Haarlemmerweg.

Haar laatste jaren was de zieneres buurvrouw van de Duisenbergs aan de Amsterdamse Diepenbrockstraat. De garage werd omgebouwd tot de kapel van de Vrouwe van alle volkeren.

Ook hier, tot aan het einde van haar lange leven, wist de duivel niet van wijken. Hij floot, rammelde Ida ruw heen en weer, tilde haar uit haar bed om haar in de hoek van de kamer te kwakken, krijst en schreeuwd, zodat Ida alleen nog maar uitgeput kan huilen.

De Haarlemse bisschop Bomers stond voor de deur bij een van de laatste duivelsbezoeken. Kort daarop heft hij het bisschoppelijk verbod op dat op de verering van Maria onder de titel Vrouwe van Alle Volkeren rust. Even later sterft de zieneres. Vijftig jaar heeft ze stijf haar mond gehouden. Slechts een paar dagen heeft ze van de eerste aanzet tot kerkelijke erkenning van haar verschijningen kunnen genieten. Postuum wordt Ida op het graf het habbijt van de nonnen van de Familie van Maria Medeverlosseres verleend.

De opvolger van Bomers, mgr. Jos Punt, hakte op zaterdag 8 juli 2002 de knoop definitief door. In een bomvolle Jaap Edenhal las hij de verklaring voor waarin de bovennatuurlijke oorsprong van de verschijningen van Maria in Amsterdam officieel werd erkend.

Ida Peerdeman bij MokumTV

Haar woning is nu het klooster van deze religieuzes. Hier worden dagelijks pallets bidprentjes en afbeeldingen van de Amsterdamse Mariaverschijning over de hele wereld verzonden. Alleen zo kan "de verwording" van de wereld worden voorkomen. De wereld moet Maria erkennen als Medeverlosseres. Het wachten is op het dogma waarin dit zal worden afgekondigd. Op het schilderij dat gemaakt werd aan de hand van de verschijningen staat Maria in het wit gekleed voor een kruis op de wereldbol. Uit haar zegenende handen komen stralen. Ze gaan richting de schapen die het wolkendek vormen waarop de aarde rust.

Ida was twaalf jaar oud toen, op zaterdag 13 oktober 1917, nadat ze in de dominicanerkerk in de Amsterdamse Spuistraat heeft gebiecht op straat een wonderschone dame in verblindend licht, gekleed in een lange wit gewaad en sluier verschijnt. Dit kan alleen maar de Heilige Maagd zijn, dacht Ida. Het is de dag dat de laatste van de zes verschijningen van Maria in het Portugese Fatima plaats had.

In die oktobermaand verscheen haar de dame voor de tweede keer. Ze sprak er thuis over, maar niemand nam haar verhaal serieus. Ida laat het maar zo.

Na twee jaar ULO-onderwijs gaat ze aan het werk bij de Boldootfabriek. Dagelijks kwam ze met de fiets uit Zuid naar de inmiddels gesloopte neogotische kantoren van Boldoot aan de Haarlemmerweg. Ze begon er als jongste bediende.

In 1935, het jaar dat haar vader sterft, verhuizen Ida en haar drie zusters vanuit Amsterdam Centrum naar de Uiterwaardenstraat 408-3 in Amsterdam Rivierenbuurt.

Het zou tot 1945 duren voor Maria opnieuw aan Ida gaat verschijnen. Meestal bij Ida thuis, maar ook op haar werk bij Boldoot aan de Haarlemmerweg en soms tijdens de mis in de Thomaskerk aan de Rijnstraat. Volgens het protestantse dagblad Trouw zou de pastoor aan Ida vragen of ze niet op een wat passender moment van de heilige mis haar verschijningen kon hebben - het gaf zo'n onrust.

De Vrouwe, omgeven door licht ('geen kunst-, geen zonlicht') sprak langzaam. Ida sprak haar na, haar zus, onderwijzeres in de Spaarndammerbuurt, tekende de teksten op. Ook dicteeret de Heilige Maagd een gebed dat in alle bekende talen vertaald moest worden en inmiddels in zo'n 48 miljoenen exemplaren over de wereld is versprijdt.**

Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog krijgt Ida in de zgn. Boldoot-visioenen beelden door over de komende oorlog in Europa. Ze zag de Oder-rivier gevuld met bloed, gevechten in de Betuwe, Mussolini opgehangen aan zijn voeten... ze beschreef Hitler’s Adelaarsnest-bunker in de bergen van Berchtesgaden. Tijdens deze visoenen staarde ze in het oneindige en vertelde langzaam aan de aanwezigen wat ze zag en hoorde. Ze worden in een apart schrifje opgetekend. Want haar geestelijk leidsman, pater Frehe, heeft haar opgedragen uitsluitend de letterlijke teksten die de Vrouwe spreekt op te schrijven.

Ida: Wat ik erbij zag, dat mocht niet. Het moesten zuiver de woorden van Maria zijn. Niet wat ik erbij zag. Al die toestanden, die moorden, oorlogen, aids. Vroeger dacht ik: Wat is dat allemaal? Toen dacht ik dat het cholera was. Vroeger wist je nog niet van Aids. Nu zie je het op televisie.'

Een van de visoenen bij Boldoot is zo heftig dat Ida een lichte hartaanval krijgt. De snel uit de Staatsliedenbuurt gehaalde dokter verbiedt haar met de fiets naar huis te gaan en besteld een taxi. Ida blijft zes weken ziek thuis.

Ida zou tot 1948 bij Boldoot werkzaam blijven. De laatste twee jaar kwam zij als assisitent tijdschrijver op de fabrieksvloer terecht.

Inmiddels houden de Amsterdamse verschijningen de katholica in haar ban. De verering neemt dusdanige vormen aan dat bisschop Huibers in 1951 laat weten dat hij geen bezwaar had tegen het door Maria gedicteerde gebed en de op aanwijzingen van de zieneres vervaardigde afbeelding van Maria. Huibers én het Vaticaan benadrukken dat ze niets bovennatuurlijks in de gebeurtenissen in Mokum zagen. Dat de kerkelijk top eerst tegenwerkt is gebruikelijk bij kerkelijk erkende Mariaverschijningen. Dat was ook in Lourdes en Fatima het geval. Ook de nu heilig verklaarde non Sint Faustina (1905-1938) werd eerst afgekeurd en door het Vaticaan verboden.

Ida: 'Er was weleens iemand die zei dat het onbegrijpelijk was dat ze het niet aannemen. Antwoorde ik met: de kerk moet voorzichtig zijn. Dat zie je nu in Amsterdam met die andere verschijningen (van OLVrouw ter Staats in Stadsdeel Westerpark). Stel je voor...'

Ida over de Commisie onder mgr Huibers: 'Ja, die waren gelijk al tegen. U begrijpt wel hoe dat aangepakt werd. Degeen die er over ging, die leeft nog. U hebt ze misschien weleens gezien op tv, die mooie heren.'

Onder bisschop Zwartkruis komt het opnieuw tot een onderzoek. Hoewel een lid van zijn onderzoekscommissie liet weten dat Lourdes op mindere gronden door de kerk was erkend, verbood Zwartkruis de devotie.

Maar de wereldwijde verering van de Amsterdamse Maria bleek niet meer te stoppen.

Zwartkruis' opvolger bisschop Henny Bomers had duidelijk minder moeite met de verschijningen van de Allerheiligste Moedermaagd in zijn diocees. Als prelude op publieke erkenning van de devotie erkende hij in 1996, luttele dagen voor de dood van de zieneres de titel 'Vrouwe van alle volkeren'.

Ida wist dat het allemaal wel goed komen zou. Een paar weken voor haar dood sprak ze:
'Ja in Rome is het in orde. Alleen hier heeft bisschop Bomers het nog moeilijk met zijn omgeving. Die willen het niet. Die zeggen: dat hoort niet in deze tijd....'

Ida Peerdeman: 'Een bisschop vanuit Rome zei me: Ida, het is nu al 50 jaar. En na 50 jaar is alles nu pas uitgekomen. We leven midden in de boodschappen. Het is allemaal uitgekomen."
Ida was verheugd over de komst van hulpbisschop Punt. "Da's een hele goeie".

Vijftig jaar lang had ze zich keurig aan alle richtlijnen die haar gestelijke raadsmannen uitvaardigden gehouden. De belangrijkste van hen was de op 12 feb. 1967 gestorven pater J. Frehe.

Toevallig was Frehe regelmatig te gast bij de moeder van de latere Haarlemse bisschop, mgr. Jos Punt, Bomers' opvolger en vroegere rechterhand.

Het was Punt die de knoop doorhakte. Zijn ambtsbroeders zeurden hem de oren van het hoofd. Uit binnen- en buitenland kreeg hij vragen over de Amsterdamse Mariaverschijningen. Er werd melding gemaakt van wonderbaarlijke genezingen nadat men tot de Vrouwe van Alle Volkeren had gebeden.

Op de Nationale gebedsdag in Amsterdam zei de bisschop dat hij na gebed en theologische reflectie had vastgesteld dat Ida authentieke boodschappen van Maria doorkreeg tussen 1945 tot 1961.

Men kan de verliesgevende Rai nu rustig afbreken om er een nieuw bedevaartsoord te bouwen. Want dat heeft de Vrouwe om gevraagd. Op 31 mei 1956 (Sacramentsdag) heeft Ida haar 52ste verschijning. Maria wijst haar vanuit de woning in de Uiterwaardenstraat 408-3 de plaats aan de Zuidelijke Wandelweg waar de Alle Volkeren-kerk moet komen. De Vrouwe toont Ida een 3d-visioen te zien van het model kerk met drie koepels dat ze gebouwd wil hebben in Amsterdam.

Ida zelf schrok en zei: "Maar Vrouwe, dat is toch helemaal geen katholieke kerk?"

Het leek eerder op een moskee?
Ja, dat leek het. Ik vond het zo'n gekke katholieke kerk toen ik het zag. Ik dacht: dat is toch geen katholieke kerk. Geen torens, maar drie koepels. Heel vreemd.'

Ida zou nog eens flink schrikken als ze in het bioscoopjournaal plotseling beelden ziet van de kerk die de Heilige Maagd haar toonde.
"Maar dan wel met een kruis op de koepel." Het bleek de Aya Sofya in Istanbul te zijn.

Mokum het centrum van een nieuwe multi-religieuze cultus? Een combinatie van Lourdes en Mekka aan de Amstel?
Mehmet Yilmaz, een van de Turkse bezoekers tijdens de Mariamanifestatie deze maand in de Jaap Edenhal: 'Met de bijbel als maatstaf komt de Heilige Maagd er in de Koran aanzienlijk beter van af. Ze wordt niet alleen vaker genoemd, haar positie is als maagdelijke moeder van de profeet Jezus zeer bijzonder. Er is zelfs een compleet hoofdstuk, Soera Maryam, aan de moeder van Jezus gewijd. Haar sterfhuis nabij het Turkse Efes (Ephesus) wordt zowel door christenen als moslims vereerd.'

Hoe het zit met de prominent aanwezige afbeelding van de Vrouwe van Alle Volkeren?
Yilmaz: 'Net als bij de joden mogen de moslims eigenlijk geen afbeeldingen van mensen maken. Daar wordt door staatshoofden en religieuze leiders behoorlijk de hand mee gelicht, gezien de enorme portretten die je overal in de islamitische wereld tegenkomt.'

Nu ook de kerk officieel heeft erkent dat Maria's boodschappen aan Peerdeman deugen en van bovennatuurlijke oorsprong zijn ligt Amsterdam als Mariaal heiligdom mijlenver vóór op het bedevaartsoord Medjugorje. Het bekendste moderne Mariaverschijningsoord moet het nog altijd zonder kerkelijke goedkeuring stellen. Wat miljoenen gelovigen niet weerhield naar Kroatië te pelgrimeren.

MokumTV maakte een reportage over de verschijningen, maar Ida wilde niet voor de camera verschijnen. Dat zou slecht zijn voor de te verwachtte kerkelijke goedkeuring, zo vertelde ze met een lopende camera buiten beeld. Door toeval verscheen de zieneres toch enige tientallen seconcen in beeld en bidt ze voor het schilderij het gebed dat de Heilige maagd haar leerde:

HET GEBED

Heer Jezus Christus,
Zoon van de Vader,
zend nu Uw Geest over de aarde.
Laat de Heilige Geest wonen in de harten van alle Volkeren,
opdat zij bewaard mogen blijven voor verwording, rampen en oorlog.
Moge de Vrouwe van alle Volkeren,
die eens Maria was,
onze Voorspreekster zijn.
Amen.

Elk interview werd beslist afgewimpeld:
'Ik sta natuurlijk ook een beetje onder de bisschop."

Een uitzending over de verschijning mocht wel gemaakt worden, " Maar als U maar alstublieft niet mijn naam noemt. Want dan is het mis. Dat mag natuurlijk niet.'
U bent toch wel vaker geinterviewd?
'Ja, vroeger, heel in het begin bij de KRO. Die hadden me wat moois geleverd en me uitgezonden met een zwart vlokje voor mijn ogen'.
De zeer openhartige en montere Ida:
,,Ze beschouwden me als een hysterica''.

De zieneres werd dan ook niet bepaald vriendelijk afgeschilderd door de media en de kerk. Maar zodra de kerk haar Mariaverschijningen zou hebben goedgekeurd, zou ze voor de camera's haar bloedstollende verhaal doen over de Mariaverschijningen, zo beloofde de zieneres..

Het kwam er niet meer van. Kort na de 31 mei 1996, de dag dat bisschop Bomers de verering voor Ida's Vrouwe van Alle Volkeren had vrijgegeven, stierf ze.

Bisschop Bomers leidde de uitvaartmis in de Amsterdamse kapel en de begrafenisplechtigheid op Sint Barbara. Iedereen wist dat episcopale erkening slechts een kwestie van tijd was.

IDA BIJ MOKUM TV
MokumTV maakte niet alleen de unieke opnames van Ida kort voor haar dood in de kapel, maar bezat ook recordings van de telefoongesprekken die speciaal ter gelegenheid van Ida's vijfde sterfdag worden gedigitaliseert. Het was een bijzondere conversatie, omdat Ida naar eigen zeggen dingen zei "die ze nog nooit eerder tegen iemand had gezegd". Ze sprakt vrijuit over het onderzoek van de bisdommelijke commisie inzake haar Mariaverschijningen en het psychologisch onderzoek dat werd ingesteld op verzoek van de bisschop, en waaruit bleek dat zij volledig normaal was. Ida had geen beeldend voorstellingsvermogen, maar was veeleer nuchter en fantasieloos.

Ida spreekt ook over haar werk bij Boldoot en de verschijningen van de Amsterdamse Maria. De eerste van twee unieke audiorecordings van de conversatie met de Mariazieneres werd gemaakt op 20 april 1995. De tweede audiorecording stamt van 22 april 1996.

Mariaverschijningen in Amsterdam bischoppelijk goedgekeurd. KRO, RKK en zelfs At5 lieten het afweten tijdens de Pontifacale Manifestate in de Jaap Edenhal. Zo'n 2.500 enthousiste fans van Maria kwamen bijeen om bisschop Jos Punt zijn oordeel 'van buitenaardse oorsprong' te horen uitspreken. MokumTV filmde als enige omroep tijdens de Pontificale Hoogmis, waarbij voor het eerst in de geschiedenis een Nederlandse Mariaverschijning erkend werd! Mede-celebrant was de patriarch van de Syrisch-Maroniete kerk Zijne Zaligheid Ignace Moussa Kardinaal Daoud.

Voorafgaande aan de Pontificale Hoogmis werden op grote videoschermen de MokumTV documentaire Ida Spreekt vertoond. Hierop naast beelden van de begravenis zeldzaam videomateriaal met zieneres Ida Peerdeman in levende lijve het gebed bid.

Op de DVD Maria in de Koran (MokumTV / Türkevi) staat als bonus dit unieke interview met Ida Peerdeman. Deze DVD is verkrijgbaar bij:
Dilara
Boekhandel
Bos en Lommerplein 146 B
1055 EK Amsterdam

UNIEKE OPNAMES VAN MARIA-ZIENERES VIJF JAAR NA HAAR DOOD BIJ MOKUM TV
Tienduizenden pelgrims zullen HUN WEG WETEN TE VINDEN naar begraafplaats Sint Barbara in het Amsterdamse stadsdeel Westerpark.

Gelovigen uit de hele wereld zullen de tombe van Ida Peerdeman bezoeken. Al tijdens haar leven de bekendste Mariazieneres van Nederland. Maar na haar dood in 1996 spreidde Ida's faam zich als een olievlek over de rest van de wereld. In het Oostenrijkse Sankt Pölten, in het Ierse Knock, in Japan, Canada, Tahiti, Zuid Afrika, het Amazonegebied, Siberië, Bulgarije, Polen, Australië, op Java, Bali en zelfs in het Midden Oosten zijn er nu cultcentra rond de Mariaverschijningen van de vrouw die haar heilig leven nauw verbonden zag met stadsdeel Westerpark.

De zieneres is er niet alleen begraven, ze werkte vele jaren bij de Boldootfabriek naast de Westergasfabriek aan de Haarlemmerweg. Ida's zus was tot haar pensionering kleuterleidster in een aan de Magdalenaparochie verbonden kleuterschool van nonnen in de Zaanstraat.

Een decenia voor ze bij Boldoot in dienst kwam, op 13 oktober 1917, stond ze voor het eerst oog in oog met een wonderschone dame in verblindend licht. Het gebeurde zomaar op straat in Amsterdam Zuid.

Het verdere levenspad van deze Hollandse Bernadette ging niet over rozen. Geen vernedering nog leed werd haar bespaard. In de tijd dat ze nog in de Boldootfabriek naast de Westergasfabriek werktte, gaf de Haarlemse bisschop toestemming de middeleeuwse duivelsuitdrijving (exorcisme) op haar toe te passen. Zonder al te veel succes, want tot aan het einde van haar leven werd zij door de satan lastiggevallen, gemarteld en geslagen.

Maar Ida liet zich niet misleiden en kort voor haar dood smaakte zij eindelijk toch de officiele erkenning dat het bisdom erkende dat de gesluierde dame die aan Ida was verschenen de moeder van Jezus moet zijn geweest.

In de Staatskrant verscheen destijds een uitgebreid verslag van de begravenis van Ida Peerdemans. Onze verslaggever had voor haar dood verschillende telefoongesprekken met de zieneres, alvorens hij het onopvallende gebouw nabij het Beatrixpark in Amsterdam bezocht, waar Ida de laatste jaren van haar leven woonde.

Overigens liet MokumTV weten dat er nog geen contact is geweest met de bisdommelijke begeleidingscommissie die bisschop Punt in juni 2002 heeft benoemd. Mocht de bisdommelijke commissie haart taak serieus nemen, en "alle getuigenissen documenteren", lijkt het slechts een kwestie van tijd voor ze bij de lokale Amsterdamse zender zullen aankloppen. Zo bezitten ze verschillende audio-tapes waarop een vrijelijk over haar verschijningen sprekende zieneres te horen is. Maar er is meer in de schatkamer van MokumTV.

Tijdens opnames in Ida's kapel maakte MokumTV door toeval ook beelden van mejuffrouw Peerdeman zelf. De camera, die in de pauzestand was gezet, sprong er na enige tijd vanzelf af.
En gebeurde het dat de op een kerkbank geplaatste camera Ida registreerde als ze twee keer door het beeld loopt, vraagt wanneer het programma wordt uitgezonden. Maar het meest unieke is wel dat Ida nët niet helemaal buiten beeld verdwijnt als zij voor de afbeelding van de Mokumse Maagd het beroemde gebed bid dat haar door de Heilige Maagd zelf was geleerd. Het zou een uniek historisch matriaal blijken te zijn, de enige video-opnames bekend van Ida! Die zich strik hield aan de kerkelijke eis niet met de pers te praten, laat staan filmen. In overeenstemming met de wens van Ida werden die toevalsopnames destijds niet gebruikt door Mokum TV. Ook niet direct na de dood van de zieneres. Deze bijzondere beelden waren pas voor de eerste keer te zien in de uitzending van 22 april 2002 via Salto-kanaal At1. Ruim een maand later, op 31 mei 2002, zou bisschop Punt zijn verklaring ondertekenen, die hij pas op 8 juni bekend zou maken.

Meer Maria in Mokum
Het was overigens niet de enige Mariaverschijning in Amsterdam. Want na de verschijningen van De Vrouwe van Alle Volkeren verscheen de Heilge Maagd als Onze Lieve Vrouw ter Staats in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt. Uniek omdat Maria hier voor het eerst in Europa ook aan niet-katholieken verscheen. Dat deed ze al eerder in Egypte, waar hordes Kopten en Moslims haar boven de kerk van Zeitoun zagen zweven.

In Trouw van 12-06-2002 stond op pagina 12 (de Verdieping) een Devotie-achtergrondartikel van Lodewijk Dros:

Ida's Maria krijgt Lourdes aan Amstel
Het staat nu vast, want bisschop Punt heeft het zelf gezegd: Maria's boodschappen aan juffrouw Ida Peerdeman (1905 - 1996) zijn authentiek. De Familie van Maria Medeverlosseres en, naar zeggen van de bisschop, miljoenen gelovigen wereldwijd, zijn er erg blij mee. Men kan nu een bedevaartsoord inrichten, een Lourdes aan de Amstel. Met een nieuwe kerk voor de vele pelgrims, in afwachting van een vierde dogma: Maria Medeverlosseres. En misschien wordt juffrouw Peerdeman wel de heilige Ida.

Even voorbij de villa van de Duisenbergs aan de Amsterdamse Diepenbrockstraat zet een in crème-wit gestoken non net de vuilniszak buiten, voor de kapel van de Vrouwe van alle volkeren.

Ze is, zegt zuster Jacintha (27) van de Familie van Maria Medeverlosseres, 'heel erg gelukkig' met de verklaring van bisschop J. Punt, dat de verschijningen in Amsterdam-Zuid aan Ida Peerdeman van bovennatuurlijke kwaliteit waren. De zuster wist dat allang, anders was ze niet in 1996 uit Rusland naar Amsterdam gekomen.

In het hokje voor de genadekapel staan en liggen stapels prenten en video's van Maria Medeverlosseres. In allerlei formaat, hoofdkleur blauw, staat Maria voor het kruis op de wereldbol. Ze is net als de zusters in het wit gekleed, de handen zegenend open, met stralen richting de schapen die het wolkendek vormen waarop de aarde rust.

Er ligt in het hok nog wat rommel van de gebedsdag, zaterdag in Amsterdam, waar de bisschop 'na gebed en theologische reflectie' zei dat het nu vaststaat: juffrouw Peerdeman kreeg authentieke boodschappen door van Maria.

Van 1945 tot 1961 kreeg Moeder Ida er vele. De Vrouwe, omgeven door licht ('geen kunst-, geen zonlicht') sprak langzaam, juffrouw Peerdeman sprak haar na, een ander tekende de teksten op. De boodschappen waren nogal divers, van apocalyptische visioenen tot aan 'eucharistische belevenissen'.

Het 'gebed' werd het bekendst, met een bede tegen 'verwording, rampen en oorlog' en voor de Vrouwe van alle Volkeren als 'onze Voorspreekster'.

Meestal kwam Maria bij Peerdeman thuis, soms verscheen ze tijdens de mis in de Thomaskerk, waar de pastoor juffrouw Peerdeman vroeg of ze niet op een wat passender moment van de vieringen haar verschijningen kon hebben - het gaf zo'n onrust.

De geestelijk leidsman van de Familie van Maria Medeverlosseres schreef in 1998 dat de kerkelijke overheid aanvankelijk erg terughoudend reageerde. De website - de-vrouwe.nl - meldt wel dat bisschop Huibers in 1951 geen bezwaar had tegen het gebed en de afbeelding van Maria, maar vertelt niet dat hij én het Vaticaan er niets bovennatuurlijks in zagen. Ook zwijgt de site over bisschop Zwartkruis die ronduit tegen was. Een lid van zijn onderzoekscommissie zei cynisch dat Lourdes op mindere gronden was erkend. Zwartkruis 'verbood de devotie', zegt de woordvoerder van het bisdom nu, maar de verering woekerde tegen het bisschoppelijk gezag in onbekommerd door.

,,Ze beschouwden me als een hysterica'', klaagde Peerdeman in een MokumTV documentaire. De zieneres, zegt zuster Jacintha, ,,heeft erg geleden onder de manier waarop ze is afgeschilderd door de kranten en door de kerk''. Maar ook de duivel wist toen ze jong was, en op het eind van haar leven weer, nauwelijks van wijken. Hij floot, krijste en schreeuwde, zodat Peerdeman alleen nog maar uitgeput kon huilen.

Zwartkruis' opvolger bisschop Bomers was helemaal niet tegen de verering en erkende in 1996 de titel 'Vrouwe van alle volkeren' als Mariatitel. Daarmee 'preludeerde hij op publieke erkenning van de devotie', meldt de woordvoerder. Het was net op tijd voor de zieneres, want kort erna stierf ze. Bomers leidde de begrafenisplechtigheid in de Amsterdamse kapel. Toen al wist iedereen dat een episcopale erkening nog slechts een kwestie van tijd was. In het rommelkamertje met devotionalia hangt het portret van Bomers.

Een Duitse priester, ook van de Familie, zegt dat Maria al veel eerder erkenning had gewild. Dat de kerkelijk top eerst tegenwerkte, tja, zo gaan die dingen. ,,Ook de non Faustina (1905-1938) werd eerst afgekeurd, door het Vaticaan verboden zelfs, en nu is ze erkend en zelfs een heilige.''

De devotie in verre oorden, aldus de priester, van Sankt Pölten in Oostenrijk tot aan Java en Bali, van Australië tot in Canada, trok zich al jaren niets aan van het aanvankelijke 'nee' tegen Peerdemans Maria-visioenen. Bisschop Punt, Bomers' opvolger en vroegere rechterhand, had er van ambtsbroeders veel vragen over gekregen. Nu heeft hij hun laten weten dat Maria's boodschappen aan Peerdeman deugen, ze zijn authentiek en van bovennatuurlijke oorsprong.

Met de erkenning vanuit Haarlem ligt het kleine heiligdom bij de RAI vóór op het Kroatische bedevaartsoord Medjugorje, dat het nog altijd zonder moet stellen - maar ook daar trekt zich niemand er wat van aan.

,,Zo kan de boodschap van de zieneres verder'', zegt zuster Jacintha stralend. Amsterdam kan zich nu openlijk gaan ontwikkelen tot een heus bedevaartsoord. ,,We gaan werken aan meer opvang voor de vele pelgrims'', zegt A. Leeman van de Stichting Vrouwe van alle Volkeren, ,,want wat we nu hebben is veel te klein. Maria heeft zelf opgedragen, een kerk te bouwen aan het Europaplein.'' En het wachten is nu op de afkondiging van het nieuwe rk dogma van Maria als 'Medeverlosseres, Middelares en Voorspreekster, dat heeft Zij zelf voorspeld' - dat de paus er niets voor voelt, doet er niet toe.

En juffrouw Peerdeman? De Russische non heeft het er liever niet over. ,,De zieneres zocht zoiets niet, geen eigen eer, alleen haar opdracht van God.'' En de Duitse priester vindt het ook zinloos gespeculeer. Toch: zal ze niet zalig verklaard worden, de kleine Amsterdamse, of heilig? Dan kan begraafplaats Sint Barbara een pelgrimsoord worden. Peerdeman werkte vroeger vlakbij, in de Boldootfabriek, en ligt er nu begraven.

Leeman zegt voorzichtig dat 'het kán', een zaligverklaring, ,,maar dan moet de bisschop daarnaar gevraagd worden, en dan nog is het een lang proces''. Er zijn al genezingen en gebedsverhoringen gerapporteerd, maar die zullen wel aan de heilige Maagd te danken zijn, vermoedt Leeman.

In het bescheiden heiligdom aan de Diepenbrockstraat knielen drie zusters van de Familie van Maria Medeverlosseres bij de originele beeltenis van de Vrouwe van alle Volkeren, die nu mét bisschoppelijke goedkeuring inspireert. De ruimte wordt te klein voor de groeiende stoet van pelgrims.

MMII Lodewijk Dros/Trouw

-
IDA OP DVD
appeltjes van oranje Op de DVD Maria in de Koran (MokumTV / Türkevi) staat als bonus het unieke interview met Ida Peerdeman. Deze DVD is verkrijgbaar bij:
Dilara
Boekhandel
Bos en Lommerplein 146 B
1055 EK Amsterdam
IDA IN DE MARIABODE
Lees het artikel over Ida in de Groene Amsterdammer en de mariabode.

IDA PEERDEMAN (1905 - 1996)

copyright MokumTV Amsterdam
Unieke opname Ida Peerdeman bij MokumTV

Zieneres Ida Perdeman schrok toen de Heilige Maagd haar het gewenste Godshuis toonde. 'Het was een heel typische kerk.'

Het leek eerder op een moskee?
Ja, dat leek het. Ik weet het niet, want ik vond het zo'n gekke katholieke kerk toen ik het zag. Ik dacht: dat is toch geen katholieke kerk. Geen torens, maar drie koepels. Heel vreemd.

Profetie
Volgens de Essenen in de Dode Zeerollen zou er ooit iemand komen die als 'de Vrouwe van alle volkeren' vereerd zou worden. Tussen 1945 en 1959 is een zich zo noemende gestalte verschenen aan de Amsterdamse Ida Peerdeman.

Mariaverschijningen zijn geen ongewoon fenomeen in Rooms Katholieke kringen. Al vanaf de vroege middeleeuwen bestaan er berichten over de verschijningen van de Allerheiligste Maagd. De spectaculairste Mariaverschijningen vonden plaats in het zuidfranse Lourdes, het Duitse Dorsten-Holsterhausen in het Rurhrgebied, het Portugese Fatima, de Belgische dorpjes Banneux en Beauraing en in Amsterdam zelf twee verschillende manifestaties van de Heilige Maagd: de Staatsliedenbuurtverschijningen van OLVrouw ter Staats aan het eind van de '80er jaren en de Rivierenbuurtverschijningen in de '40er en '50er jaren van de OLVrouwe van Alle Volkeren aan Ida Peerdeman. Zieneres Ida mocht een paar dagen voor haar dood de kerkelijke goedkeuring meemaken. De toestemming tot aanbidding van haar Madonna werd verleend door de Haarlemse bisschoppen Bomers en Punt. Mgr. Jos Punt zou op 8 juni 2002 de voorlopige kroon door, na overleg met de bevoegde instanties te Rome, op het hoofd van de Heilige Maagd plaatsen. De schriftelijke verklaring die hij tijdens een massabijeenkomst in de Jaap Edenhal voorlas, liet aan duidelijkheid niets te wensen over. Volgens het oordeel van de bisschop, en geheel in overeenstemming met het katholiek leergezag betrof het hier wel degelijk echte Mariaverschijningen.

De bisschop heeft desgevraagd in een brief aan een dertigtal bisschoppen over de hele wereld als zijn oordeel uitgesproken, dat de verschijningen van Maria in Amsterdam, tussen 1945 en 1959, een bovennatuurlijke oorsprong hebben.

Ten aanzien van zijn positie t.o.v. de H. Stoel schrijft de bisschop: "In volle erkenning van de verantwoordelijkheid van de H.Stoel heeft primair de lokale bisschop de taak zich in geweten uit te spreken over de authenticiteit van private openbaringen die in zijn diocees plaatsvinden of plaatsgevonden hebben".

De bisschop citeert kardinaal Ratzinger, die stelt dat ook authentieke beelden en visioenen "door het filter" gaan "van onze zinnen die een vertaalwerk uitvoeren..." en "...worden beïnvloed door de mogelijkheden en beperkingen van het ontvangend subject".

De brief is gedateerd en verzonden op 31 mei

Voor een zo objectief mogelijke weergave van de verklaringen over de Amsterdamse Mariaverschijning, geven wij hieronder de integrale tekst van de verklaring van het bisdom Haarlem betreffende de Mariaverschijningen in Amsterdam.

BISDOMMELIJKE ECHTHEIDSVERKLARING AMSTERDAMSE MARIAVERSCHIJNINGEN

Tekst die mgr. Punt zaterdag 8 juni 2002 persoonlijk heeft voorgelezen in de Jaap Edenhal

Als Bisschop van Haarlem is mij gevraagd mij uit te spreken over de authenticiteit van de verschijningen van Maria als Vrouwe van alle Volkeren te Amsterdam in de jaren 1945 - 1959. Vele gelovigen en bisschoppen hebben gewezen op de dringendheid om hierin helderheid te verschaffen. Ook ik ben mij ervan bewust dat de ontwikkeling van de devotie gedurende meer dan vijftig jaar hierom vraagt.

Zoals bekend hebben mijn voorganger, Mgr. H. Bomers, en ikzelf in 1996 de publieke verering vrijgegeven. T.a.v. het bovennatuurlijk karakter van de verschijningen en de inhoud van de boodschappen spraken wij geen oordeel uit, maar verklaarden dat "het eenieder vrij staat zich hierover naar eigen geweten een oordeel te vormen". Vanuit een positieve grondhouding m.b.t. de authenticiteit kozen wij ervoor om de verdere ontwikkelingen af te wachten en de geest verder te beproeven (vgl. 1 Tess. 5:19-21).

Inmiddels zijn weer zes jaar verstreken. Ik constateer dat de devotie een plaats verworven heeft in het geloofsleven van miljoenen mensen overal ter wereld en gesteund wordt door vele bisschoppen. Ook worden mij ervaringen gemeld van bekering en verzoening, alsook van genezing en bijzondere bescherming.

In volle erkenning van de verantwoordelijkheid van de H. Stoel heeft primair de lokale bisschop de taak zich in geweten uit te spreken over de authenticiteit van private openbaringen die in zijn diocees plaatsvinden of plaatsgevonden hebben.

Daartoe heb ik nogmaals advies gevraagd aan enkele theologen en psychologen m.b.t. eerdere onderzoeksresultaten en de daarin opgeworpen vragen en objecties. Deze adviezen geven aan dat daarin geen fundamentele theologische of psychologische impedimenten voor de vaststelling van bovennatuurlijke authenticiteit vervat zijn. Ook heb ik t.a.v. de vruchten en verdere ontwikkeling het oordeel gevraagd van een aantal collega-bisschoppen, die in hun diocees een sterke verering kennen van Maria als Moeder en Vrouwe van alle Volkeren. Als ik al deze adviezen, getuigenissen en ontwikkelingen overzie en dit alles in gebed en theologische reflectie overweeg, dan brengt dat mij tot de vaststelling dat in de verschijningen van Amsterdam een bovennatuurlijke oorsprong gegeven is.

Uiteraard blijft de invloed van de menselijke factor bestaan. Ook authentieke beelden en visioenen gaan -in de woorden van Jozef kardinaal Ratzinger, Prefect van de Congregatie van de Geloofsleer- altijd "door het filter van onze zinnen die een vertaalwerk uitvoeren ..." en "... worden beïnvloed door de mogelijkheden en beperkingen van het ontvangend subject." (Cardinal Ratzinger, Theological Commentary In Preparation for the Release of the Third Part of the Secret of Fatima, L'Osservatore Romano, June 28, 2000).

Anders dan de Heilige Schrift is de private openbaring dan ook nooit bindend voor het geweten van de gelovige. Het is te zien als een hulpmiddel om de tekenen van de tijd te verstaan en het evangelie in z'n actualiteit voller te beleven (vgl. Lc. 12:56; Katechismus van de Katholieke Kerk, nr. 67). En de tekenen van onze tijd zijn dramatisch. De devotie tot de Vrouwe van alle Volkeren kan ons, naar mijn oprechte overtuiging, helpen de juiste weg in de dramatiek van onze tijd te vinden, de weg naar een nieuwe bijzondere komst van de Heilige Geest, Die alleen de grote wonden van onze tijd kan helen.

Om de verdere ontwikkeling van de devotie te volgen en tot een verdiept inzicht in de betekenis te komen, heb ik een begeleidingscommissie benoemd. Haar taak zal het zijn om alle initiatieven, ervaringen en getuigenissen te documenteren, ze te beoordelen, en een correcte kerkelijke en theologische voortgang van de devotie te bevorderen

Ik hoop hiermee voldoende informatie en duidelijkheid te hebben gegeven.

Haarlem, 31 mei 2002
Mgr. J. Punt

DE MAKERS
Nieuwsgierig naar de mensen die MokumTV maken zonder dat ze daar een cent voor krijgen? Dat zijn René Zwaap en Mohamed el-Fers. En natuurlijk hopen we van harte dat U MokumTV zult steunen

CREDITS

Aan het einde van de uitzendingen van MokumTV over Ida Peerdeman, onregelmatig uitgezonden tussen 1996-2002 door de Salto Omroep Stichting te Amsterdam, werd op de aftiteling o.a. de onderstaande bronnen vermeld:

Een door zieneres Ida Peerdeman ondertekende verklaring dd. 22 oktober 1979.
'De Boodschappen van de Vrouwe van alle Volkeren', ofwel 'Het Blauwe Boekje", editie 1972, Comité 'Vrouwe van alle Volkeren'
De MariaBode-tapes met o.a. Mgr. H. Bomers over de Amsterdamse Mariaverschijningen, 1989, Amsterdam.
De geheel gecorrigeerde editie van de Boodschappen van de Vrouwe van alle Volkeren', ofwel 'Het Blauwe Boekje", 1996 Stichting Secretariaat 'Vrouwe van alle Volkeren' Amsterdam.
'Maria en de verschijningen te Amsterdam' van dr Louis Knuvelder, 1959, Pax Den Haag.
'Het zal met de jaren uitkomen', dr G.Th.H. Liesting S.S.S., 2de druk Comité 'Vrouwe van alle Volkeren', Amsterdam 1974.
'De boodschap van de Vrouwe van Alle Volkeren', H.A. Brouwer a.a., 1967 Comité 'Vrouwe van alle Volkeren', Amsterdam.
'Rozegeur en maneschijn. Een geurige geschiedenis', uitg. t.g.v. het 175-jarig bestaan van de Eau de Colognefabriek J.C. Boldoot te Amsterdam, mei 1964.
Vrouwen van Boldoot. Werkgroep Gelijke Lonen. Vijf jaar Dolle Mina.
De Staatskrant, div uitgaves 1996-2002.
Verdere informatie vonden we op de officiele website van het comité: http://www.de-vrouwe.nl/.

Vrouwe van alle volkeren
Van half-gek tot zalig is maar een kleine stap

Pieter van der Ven in Trouw 20-06-2002

De Haarlemse bisschop dr. Jos Punt heeft miljoenen mensen over de hele wereld verblijd met zijn opwaardering van hun devotie tot de 'Vrouwe van alle volkeren'. Het is écht bovennatuurlijk, gelooft hij. Hij trotseert het sein dat al decennialang op 'Nee' staat. Maar zijn moeder wist al beter.

Bisschop Punt van Haarlem heeft eindelijk kleur bekend. Zijn sympathie voor de Vrouwe van alle volkeren en de zieneres Ida Peerdeman waren al wel vermoed, maar hij heeft er zich nu voluit achter gesteld en hij legt het deze week in een brief aan zijn gelovigen uit. Als u het niet gelooft -even goede vrienden, maar het is wel een duidelijk teken van de 'kerk van Punt.'

,,Het moeilijkste vraagstuk'': zo typeerde de priester en amateur-historicus B. Voets twintig jaar geleden de kwestie van de 'Mariaverschijningen' aan Ida Peerdeman in Amsterdam, haar boodschappen en het gewenste dogma van Maria als 'Medeverlosseres'. Voets beschreef de affaire in zijn geschiedenis van het rk bisdom Haarlem.

Bisschop Huibers herderde al jaren over Noord- en Zuid-Holland, het volk-rijkste maar ook toen al meest geseculariseerde bisdom van het land, met Amsterdam al als meest goddeloze stad. Daar kwam rond 1950 juffrouw Peerdeman met haar verschijningen en ze maakte op de bisschop niet de indruk van een kwezelig warhoofd. Zelf kreeg hij er al haast een visioen bij: pelgrims die zich uit alle delen van de wereld uitgerekend in Amsterdam onder de moederlijke bescherming van Maria zouden scharen.

Maar Huibers was voorzichtig. Een commissie toog in 1955 aan het werk met daarin uiteraard de deken van Amsterdam, G. van der Burg, enkele docenten van het groot-seminarie Warmond -president H.J. van Deursen,

J. van der Gaag en dr. J. Willebrands, die het nog tot kardinaal en bisschop van Utrecht zou brengen- ten slotte de katholieke psychologe J.M. Perquin-Gerris en psychiater J. de Smet.

De 'zieneres' werkte mee. Ze liet zich 'onderzoeken' door zowel de psychologe als de psychiater. De verslagen van haar verschijningen en hemelse boodschappen werden onder het mes genomen. Van de commissie leven alleen de psychologe en de kardinaal nog; mevrouw Perquin (83) is aan haar beroepsgeheim gebonden, Willebrands (92) houdt zich in Denekamp verre van openlijk oordelen over zaken van zijn huidige ambtsbroeders.

Het verslag van toen liegt er niet om. De geschriften, zowel het gedrukte 'Blauwe Boekje' als de eerder getypte verslagen -de zogenaamde Boldoot-visioenen, Peerdeman was werkzaam in de eau-de-colognebranche- hadden de commissie ,,diep geshockeerd. Die boodschappen komen niet van de hemel. Op zulk een wijze heeft de h. Maagd zich nog nooit geopenbaard (...) Wij erkennen daarom dat al deze openbaringen, hoe dan ook, een zuiver natuurlijke oorsprong hebben.''

In zijn vooronderzoek had president Van Deursen de zaak 'gevaarlijk' genoemd, de visioenen betiteld als soms ,,banaal, bits, zuur'', juffrouw Peerdeman zelf als lijdend aan egocentrisme.

Bij analyse was nog een merkwaardige verschuiving opgevallen. Haar 'belevingen' uit de beginperiode (rond 1945) keren naderhand terug in visioenen. ,,Geleidelijk heeft er als het ware een persoonsverschuiving plaats. Hier is het mevrouw Peerdeman die het kruis draagt, later is het de Vrouwe van alle Volkeren zelf die voor het kruis van haar zoon staat.'' Steeds meer lijken Peerdeman en de Vrouwe samen te vallen -niet zo vreemd: Peerdeman stond met eigen handen en ogen model voor het bekende schilderij van de Vrouwe, in combinatie met het hoofd en de vlechten van haar jonggestorven moeder. Voer voor psychologen.

Later zou Ida Peerdeman de onderzoekers vooringenomenheid verwijten tegen haar en tegen de aard van haar boodschappen. Ze deed lacherig over het psychologisch onderzoek, waar ze moest zeggen wat ze in vlekken zag -ze had geen fantasie, zei ze. In een boom zag ze alleen een boom. Alsof een psycholoog daar niks mee kon.

In de hectische jaren zeventig probeerden de supporters van Peerdeman en de Vrouwe het opnieuw. Na het Vaticaans concilie mocht er immers van alles in de kerk, modernisten konden hun gang gaan, waarom een simpele devotie voor de Vrouwe van alle volkeren niet? De aanhang had de pech dat hun pleitbezorger L. Knuvelder een beladen oorlogsverleden meetorstte. Bisschop Zwartkruis liet opnieuw onderzoek doen. Diens rechterhand dr. H. Kuipers was volgens Peerdeman een al even verklaarde tegenstander. Weer negatief. De devotie bleef verboden maar werd wel gedoogd. Het schilderij moest de kerk uit, maar bleef hangen achter een gordijn dat wegkon als de dames kwamen bidden.

Terug naar Punt. Zelf heeft deze gezegd dat hij als klein kind door zijn moeder al is opgedragen aan de Vrouwe van alle Volkeren. Ida kwam wel bij de Puntjes aan huis en de pastoor des huizes, de dominicaan M. Frehe, was de jarenlange geestelijke leidsman van Ida Peerdeman en een medestander.

Als student raakte Punt van zijn kerk en de Vrouwe af, maar de fascinatie voor het wonderbaarlijke en esoterische en de magische moeder bleef -kreeg de gestalte van new age. Terug in de Moederkerk ging de stap naar de Vrouwe in één moeite door. Geen wonder dat Ida Peerdeman blij was toen in 1995 Jos Punt hulpbisschop werd.

In zijn brief legt Punt deze week uit dat de devotie tot de Vrouwe van alle Volkeren mondiaal is aangeslagen. Van de Filippijnen tot Oeganda en Japan (in Nederland zelf juist maar zuinig) bidden miljoenen het gebed tot de Vrouwe en de Medeverlosseres.

Medeverlosseres? Een theologisch omstreden begrip. In zijn brief onderstreept Punt dat de term niets afdoet aan het unieke verlossingswerk van Christus. Maar iedereen, man én vrouw, is geroepen aan het werk van Christus bij te dragen. De vraag wat dan nog het specifieke van 'medeverlosseres Maria' is, waarvoor zij op aarde verscheen, laat Punt onbeantwoord. Hij schrijft over een 'mondiale gebedsstorm' die hij niet wil tegenhouden. Ook is Punts erkenning geen ,,garantiestempel op elk woord en beeld'' is. ,,Natuurlijk behoudt ieder z'n vrijheid tegenover dit aanbod. Verder moet de Geest waaien en de tijd de overgebleven vragen beantwoorden.''

In een tv-documentaire (maandag a.s. op het Amsterdamse kanaal Salto I, 19u) horen we Ida Peerdeman (,,u moet mijn naam niet noemen'') dat zij alles van deze tijd bij de verschijningen heeft voorzien. De oorlogen, de val van het communisme, de aids, die zij voor cholera aanzag. Ook had zij precieze beelden voor een megakerk in Amsterdam komen, iets als de Aya Sofia.

Van een commissie van onderzoek over wonderbare verschijnselen in de rk kerk wordt niet verwacht dat zij het finale oordeel spreekt. In het geval Peerdeman en haar Vrouwe was de commissie in 1955 ongewoon stellig. Het was zeer goed natuurlijk te verklaren, het was niet van de hemel.

Welke heilige, mysticus, visionaire zou tegenwoordig op de divan van de psychiater het oordeel 'natuurlijk verklaarbaar' ontlopen? Peerdeman claimde haar visioenen in de verkeerde tijd -net toen geloof in rationaliteit, scepsis in bijgeloof en hoop op oecumene sterk in de lift zaten.

Maar dat heeft kerk en godsdienst niet geholpen. Zoals protestantse kerken zich afkeren van rationaliteit en zich met succes wenden naar evangelicale troost en charismatische euforie, zo wil de kerk van Punt de emotie en devotie die de Vrouwe wereldwijd met haar gelovige kinderen kan delen. Punt omgeeft zich sinds zijn aantreden met priesters en nonnen, uit het buitenland, die de kille, slinkende kerk van 'Acht Mei', van debat en moderniteit schuwen en een ijveren voor een kerk van warme, vrome gehoorzaamheid.

Dan wordt ook wat een halve-gek verklaring lijkt, zuur, bits, egocentrisch en wat al niet, simpel omgeduid tot goede basis voor een zaligverklaring. Een kwestie van een andere geest, een andere wind, een andere opportuniteit. Of volgens de bisschop een van ,,de vernieuwende spirituele initiatieven en bewegingen''.


All Rights Reserved - Stichting Mokum Plus Amsterdam
MMIV by Mohamed el-Fers, René Zwaap and MokumTV

 

Totaal bezoekers van deze site op