opnieuw nieuw logo voor amsterdam west
niet alleen burgers willen af van huidig stadsdeel-SM-logo

In overleg en in samenspraak met de lezers van de Staats- & Buurtkant en de kijkers van MokumTV heeft een overgroot deel van de kijkers en lezers gekozen voor een nieuw wapenschild voor het domein Amsterdam West.

We vragen bedrijven, organisaties en instellingen in al hun mail dit nieuwe beeldmerk toe te passen. Een flink aantal reageerde super-enthousiast op dit nieuwe ontwerp. Temeer daar de ontwerper, de heer Murat Kirbacoglu, bereid afstand te doen van zijn copyright en het onder te brengen als vrij domein. Of dit zal gebeuren is deels afhankelijk vsn de stadsdeelraad van West. In tegenstelling tot anderen, die binnenkort dit wapen zullen gaan gebruiken als logo voor het leukste stadsdeel van Amsterdam. dient stadsdeel West zelf, voor zij hiertoe over kan gaan, rekening te houden met het Koninklijk Besluit van 23 april 1919, Stb. 181, waarin wordt bepaald dat provinciën, gemeenten en andere publiekrechtelijke lichamen of instellingen die een wapen wensten te voeren, zich tot de koning dienden te wenden.

Dat hoeft gelukkig geen probleem te zijn. Uit doorgaans zeer betrouwbare bron hebben we vernomen dat de Majesteit zelf niet onwelwillend staat tegen het nieuwe stadsdeelwapen.

Senior stadsdeelraadslid van het opgeheven stadsdeel Westerpark Jeroen van Brederode, zelf groot voorstander van het vervangen van het huidige stadsdeellogo (een soort sm-symbool) voor het nieuwe wapen: 'Helaas beslist de majesteit daar niet zelf over, anders was een telefoontje naar stadsdeelburgemeesteres M. Kuitenbrouwen natuurlijk voldoende geweest.'
Ook de Majesteit dient zich te houden aan de ministeriële beschikking van 18 oktober 1977. Of het stadsdeelwapen door het stadsdeel mag worden gebruikt is op de eerste plaats afhankelijk van het advies van vier mannen en een vrouw: de Hoge Raad van Adel. Alle leden zijn door de Majesteit persoonlijk benoemd. Voordeel is dat jonkvrouw M. van den Brandeler regelmatig komt tennissenin het Westerpark. De voorzitter van de sportvereniging liet via zijn secretariaat weten dat ze de invoering van het nieuwe wapen van harte ondersteunen, en de jonkvrouw zullen verzoeken een goed woordje te doen bij drs. C.O.A. baron Schimmelpenninck van der Oije, mr. H.C.R.M. baron de Wijkerslooth de Weerdesteijn, jonkheer dr. F.K.M. van Nispen tot Pannerden en mr. J.P. Eschauzier.

Het secretariaat adviseerde de ontwerper van het logo contact op te nemen met dr. J.C. Kort, Wetenschappelijk medewerker van de Hoge Raad van Adel. Dit om te voorkomen dat stadsdeel Westerpark dit wapen 'kaapt' door in de algemene verordening een bepaling op te nemen waarin het de burger en bedrijfsleven, behoudens toestemming van het stadsdeelbestuur, verboden is het nieuwe wapen te voeren.

CANON VAN AMSTERDAM WEST: 7 september 2003
plechtige opening kunst en cultuurpark de westergasfabriek

Eerst zou De Majesteit zelf het verherbouwde Westerpark komen openen. Een paar jaar eerde was Trix tenslotte ook bereid om een verkeersdrempel in de Spaandammerbuurt plechtig in gebruik te nemen. Zo'n buitenkansje om een flink deel van het Westerpark met de nodige ceremonien te openen zou De Majesteit zich niet laten ontglippen. Dat waren de plannen. Natuurlijk moest wel geheim blijven dat het park grensde aan de Staatsliedenbuurt. De Majesteit heeft een oliefantengeheugen, en hoewel het al wat jaren geleden is, was het juist in die buurt in stadsdeel Westerpark waar ze ooit probeerden een koetsje met de complete koninklijke familie te kantelen. In volle gallop ontvluchtte de Oranjes toen de Staatsliedenbuurt.

In stilte werkte de nijvere stadsdeelbobo's aan het wegstrijken van dit Majesteitelijke probleem. De gedachtenis aan die benauwde uurtjes die haar moeder Juliana in de Staatsliedenbuurt doorbracht diende discreet verwijderd te worden. Zonder enige ruchtbaarheid verscheen er een officiele stadsdeelkaart waarop de Staatsliedenbuurt niet langer meer voorkwam. De buurt werd ambtelijk geelimineerd. In de meest letterlijke zijn opgedeeld in een De Fannius Scholtenbuurt, het De Witteneiland en de Westerstaatsmannenbuurt. Tussen 1992 en 2002 is de naam Staatsliedenbuurt in geen enkel ambtelijk stuk te vinden. De stadsdeelgasten konden hun creativiteit in naamgeving botvieren op stukjes Staatsliedenbuurt waar dure nieuwbouw verscheen. Zo kent de Staatsliedenbuurt nu enclaves die luisteren naar chique namen als Meanderhalerkwartier. Waar de huiseigenaren van het luxe appartementencomplex door "een stommiteit" van het stadsdeel de openbare weg aan de Van der Palmkade en een stuk van de van Van Hallstraat als bezit in handen hadden gekregen. De operatie verdwijning Staatsliedenbuurt zou succesvol kunnen worden afgesloten met de komst van De Beatrix.

En nu geven ze De Staatskrant de schuld dat het niet door gaat. Omdat omdat De Staatskrant te prematuur melding van maakte van de plannen Trix de nieuwe aanplant te laten openen. Nog voor de verantwoordelijke ambtenares van stadsdeel Westerpark informeel bij het Kabinet van de Koningin had geinformeerd of De Majesteit hiertoe wel bereid zou zijn. De Majesteit was woedend. Met een driftig gebaak smeet ze De Staatskrant weg en bulderde dat ze "niet uit krantjes wenst te vernemen dat zij ergens gaat openen".

"Geen haar" op de verder altijd zo keurig gekapte Koninklijke Kop "dacht er aan ook maar 'e'en voet" in het nieuwe park te zetten. Allerhande verzoeningsrituelen bleven zonder gevolg. Een persoonlijke handgeschreven smeekbede van stadsdeelvoorzitter Hoogland bleef onbeantwoord. Na overleg met Beatrixkenners nam men toevlucht tot een slim truukje: men zou de naam van het verherbouwde deel van het Westerpark veranderen in Kunst- en Cultuurpark. Trix trapte er niet in. De hoop van de stadsdeelnaamcommissie dat het een Koninklijk Kunst- en Cultuurpark bleek ijdel. Internationaal telt het Westerpark inmiddels wel een woordje mee. In de International Gay Guide staat het park vermeld als interessante nachtelijke cruising area voor liefhebbers van stevige homosex. Daar spreken ze dan wel niet over een Kunst- en Cult maar Sm-park. De ambtenarij heeft inmiddels definitief besloten dat het verherbouwde deel van het park niet gewoon net als de rest van het park Westerpark zal gaan heten, maar in de officiele stukken Kunst- en Cultpark De Westergasfabriek zal worden genoemd.

Op zondag 7 september 2003 geen Beatrix. Ook geen Maxima. De organisatoren dachten slim te zijn door De Dijk, de favoriete Nederlandstalige band van Maxima, in te huren. Dan zou de niet adelijke echtgenote van prins Pils vanzelf wel komen, dacht men. Helaas, ook al zou Maxima zelf wel willen, haar schoonmoeder had andere verplichtingen op haar agenda gezet op die dag. En zat het stadsdeelbestuur met de handen in het haar. Zo'n prestigieuze miljoenen kostende stadsparkverbouwing kun je nu eenmaal niet laten openen door een PvdA-stadsdeelburgemeesteresje of wethoudertje als Robbie Oudkerk. Nu de Oranjes en aangetrouwde aanhang het lieten afweten, moest het wel een PvdA-bobo worden. En dus vroeg men de door zijn coffeeshopsluitingen in stadseel Westerpark nu niet echt populaire burgemeester Job Cohen. Ook wel "De Sfinx" of "Gladde Job" genoemd. Het Hoofd van het Dagelijks bestuur van het stadsdeel heeft vrijwel dagelijk "drugsoverleg" met Cohen. Veel te zeggen heeft Hoogland niet, want alle door Cohen in onze buurt dichtgetimmerde coffeeshops zitten nog steeds potdicht. De Verenigde Coffeeshopbezoekers Westerpark/Oud West willen middel een blow-in protesteren tegen de komst van Job Cohen.

Gelukkig is er binnenkort een fijn park waar het prettig blowen is. Overigens komt de heksenjacht van Cohen op coffeeshops stadsdeelvoorzitter Hoogland goed uit. Nu al die jongeren weer op straat hangen, kan ze weer wat extra subsidies lospeuteren voor haar inmiddels beruchte veiligheidsgevoelens bevorderende projecten. Worden er opnieuw langdurig werkelozen in die fantasieuniformpjes gehezen om onder begeleiding van twee vetbetaalde coordinatoren een beetje door de buurt te wandelen om op te letten of de veiligheidsgevoelen bevorderende lampjes in de prortieken wel branden.

Heb je geen zin om naar dat geouwehoer van Cohen en die andere door gewichtloosheid omhooggestegen stadsdeelbobo's te luiteren, na hun officiele gedoe treden er verschillende acts en groepen op. Waaronder populaire groepen als de Rai-band Mozaik en de Nederrockgroep De Dijk. Zou je De Dijk om wat voor een reden missen, een week later (vrijdag 12-09) zijn ze in Tiel te zien tijdens het Appelpop-festival aan de Waalkade. Diezelfde dag speelt Mozaik in Salle Pleyel in Parijs.

Bartlema en De Jager niet in opdracht van stadsdeelvoorzitter onthoofd

Kort nadat PvdA-stadsdeelburgemeester Voster halverwege de vorige zittingsperiode van de stadsdeelraad was opgestapt, werden de voorwaarden voor een nieuw kunstwerk vastgesteld. Het kunstwerk zou onderdeel uitmaken van de aankleding rond de velden van de Big Ali Tennisclub in het Westerpark. De opdracht bepaalde punktueel op welke artistiek verantwoorde wijze het Westerparkgevoel mocht worden gevisualiseerd. Bij voorkeur op paneel, weerbestendig en maximaal 3.50 x 2.50m. Daarom viel de indrukwekkende "Veiligheidssluitzegel" van kunstenaar Sadegh, geinspireerd door hetzelfde thema, maar nog geen 40 milimeter hoog, buiten de prijzen.

Bij zulke prestigieuze projecten is het logisch dat men benadrukt dat ook "buurtkunstenaars" mee mogen doen. Zonder daar verder consequenties aan te verbinden. Betere kunst begint bij jezelf. Dat kunst in haar algemene kwaliteit voorrang heeft boven de lokaliteit waar deze wordt vervaardigd, bewijst de 26-jarige winnaar, de bekende Turkmeense kunstenaar Boris Ashgabat (internationaal bekend onder zijn voornaam Boris). Met zijn 3.40 x 2.47m metende paneel week hij het minste af van de door de kunstencommissie aanbevolen afmetingen en won de prijs.

Wat maar weinig mensen weten is dat Boris had al eens een voorstudie op ware grote gemaakt, toen hij hoorde dat er maar liefst twee wethouders (Fransman en Kramer) plotseling waren opgestapt. Zowel Kramer als Fransman stonden prominent afgebeeld op de voorstudie, beide ingespannen voor een zegenpraalwagen waarop de opvolgster van Maarten Voster de teugels strak in handen hield.

Toen Boris hoorde dat zowel Voster, Fransman als Kramer allen voor het einde van de zittingsperiode vertrokken waren, vroeg hij zich bezorgd af of zoiets vaak voorkwam. De afdeling voorlichting kom hem gerust stellen met de mededeling dat zoiets hooguit gebeurd als er een nieuwe Staatskrant verschijnt.

Ashgabat begon opnieuw. De voorstudies met de verdwenen stadsdeelheersers zouden via Borys Firtsak van de Ukraine Art Gallery zijn verkocht aan een kunstverzamelaar-galeryhouder in Duluth, Minesota, USA.

In tegenstelling tot de andere inzendingen, liet Boris zich vanuit de aan de Caspische Zee gelegen havenstad Türkmenbashy uitgebreid telefonisch voorlichten en nam hij contact op met alle ambtenaren die bij het Westerparkgevoel betrokken waren.

Boris: "Probleem was dat er bij het stadsdeel nog weinig mensen Russisch spreken. Van de 36,2% allochtonen in uw stadsdeel spreekt gelukkig een aanzienlijk deel goed Turks. Ik begreep al snel dat zoiets abstracts als het Westerparkgevoel er overeenkomt met de officiele gevoelens zoals die in mijn geboorteland Turkmenistan zijn voorgeschreven. Zulke gevoelens kunnen alleen goed tot uitdrukking kan worden gebracht middels iconisering van de Grote Leider, of zoals in dit geval, de Grote Vier van het Dagelijks Bestuur van stadsdeel Westerpark."

In zijn eigen land geniet Boris bekendheid als de man die het mooist de officiele statiefoto van president Saparmurat Niyazov Türkmenbashy op megaformaat kan naschilderen. De president verklaarde ooit dat hij een schilderingen van Boris op de blinde muur van een gebouw van 34 verdiepingen mooier vond dan de originele foto. Gelukkig dat de kunstenaar voor zijn tweede poging het Westerparkgevoel tot uiting te brengen zijn inspiratie putte uit de officiele statiefoto van de huidige heersers van stadsdeel Westerpark.

Copyright MMII by Sadehg Tokat - Aldari Art
Op de officiele foto staat het WP-DB in een opstelling die sinds Frans Hals "Schutterstuk kleine Garde" wordt genoemd. Het is dezelfde foto die door de uit Alfaristan afkomstige e-kunstenaar Sadegh bewerkte tot deze luxe "Stadsdeelveiligheidszegel": van links naar rechts ing. Evert Bartlema, ds. Dick Jansen, drs. Dirk de Jager en de ongekroonde keizerin van het schuttersgezelschap dra. Anne Marie Hoogland. Sadegh Tokat liet in zijn toelichting weten op zijn zegel de hoofden van de deelraadsleden te hebben vergroot om zo het enorme denkvermogen tot uitdrukking te brengen. Het voorhoofd van cultuurwethouder Dick Jansen lijkt echter te zijn gekrompen. Sadegh: "Kunst komt uit het hart, niet uit het hoofd, vandaar dat ik zijn toch al wat laag uitgevallen voorhoofd nog iets korter heb gemaakt".

Winnaar Boris Ashgabat: "Ik had natuurlijk kunnen volstaan met het overschilderen en eventueel idealiseren van de Schuttersfoto die ook Sadegh voor zijn likzegel gebruikte. Mevrouw Hoogland had ik kunnen voorzien van een stadsdeelzwaard of keizerinnen-diadeem. Maar deze foto biedt zoveel mogelijkheden. Zo trekt wethouder Bartlema een gezicht dat er als het ware om roept een vurig strijdpaard tussen zijn benen te schilderen. Ik moest me echt inhouden wat dat betreft. Wethouder Jansen deed me denken aan de Christus van Giovanni Pictorino. De uitdrukking in de ogen van Jansen, je ziet gewoon dat hij elk moment ten hemel zou kunnen stijgen. Zijn transparante sereniteit tegenover de zo aardse en gulzige oogopslag van Hoogland. Dat gegeven wilde ik versterken.

Waarom Boris bestuurders De Jager en Bartlema (wel op de originele foto en op Sadeghs likzegel aanwezig) op zijn paneel zonder hoofden heeft afgebeeld blijft een raadsel. Is het om zo rekening te houden met de nabije toekomst of is het om zo de leegheid van het Westerparkbestuur tot uitdrukking te brengen? Ashgabat wil er niets over zeggen.

De kunstenaar ontkent dat hij De Jager en Bartlema in opdracht van gezaghebbende Westerparkkunstambtenaren of Dick Jansen cq. Anne Marie Hoogland heeft weggeretoucheerd. Ook ontkent Ashgabat persoonlijk iets tegen de door hem onthoofde bestuurders te hebben. Hij kent ze ook niet persoonlijk. Wel liet hij weten dat de meestgehoorde reachtie tot nu toe was dat hij de verkeerden zou hebben onthoofd:
"Zo heb je altijd wat, ze lijken pas tevreden als je ze allemaal ontkopt. Maar dat vond ik estetisch niet verantwoord. Zonder die guitige blondine en dat ongeschoren type naast haar had het om het even welk stadsdeelbestuurtje kunnen zijn".

anna maria hoogheid

Van de oorspronkelijke bedoeling (mensen-uit-de-buurt-voor-de-buurt) liet met name de Partij van de Arbeid weinig heel en verdeelde de vette stadsdeel-baantjes onder partijleden uit wildvreemde buurten.

In De Baarsjes kregen ze Gooilander Van Waveren op hun dak, in Westerpark besteeg de Zaankantse Anna Maria Hoogland (op de foto in haar werkkleding) de ondemocratische verkregen stadsdeeltroon.

Stadsdeelburgemeesters en burgemeesteressen zijn niet gekozen, maar benoemd. Ze representeren dan ook niemand, behalve hun partij. En zitten omdat ze dus braaf en lang lid van de partij zijn. Het is niet meer dan een stap in hun carriere-planning.

Een overgrote meerderheid in de stadsdelen Westerpark en De Baarsjes blijkt voorstander te zijn van samenvoeging van hun stadsdeel als een nieuwe, van Amsterdam onafhankelijke gemeente, zo bleek uit onderzoek tussen 20 mei en 20 juli 2002 onder 552 burgers van stadsdelen Westerpark, Bos en Lommer en De Baarsjes gehouden.

stadsdeelkunst bevorderd onveiligheid
Bericht van Dr. D

Na jarenlange discussie en het oprichten van werkgroepen die oeverloos zwetste over de straatkunst die er moest komen omdat stadsdeel Westerpark daar een potje voor had gereserveerd, staan er mensachtige figuren in brons aan de Haarlemmerweg en Stirumstraat. Op de weblog van Westerpark worden deze stadsdeelkuntswerken 'eng' genoemd. Dr. D liet weten: 'De humane verhoudingen zijn bij de beelden volkomen zoek en `s avonds in de schaars verlichte straten vergroten zij 'het gevoel van onveiligheid'. Het ergste is het standbeeld aan de haarlemmerweg. Dat geval staat in een houding of het elk moment voor je wielen wil springen. Dus is ook de verkeersveiligheid in het geding. Vandaar mijn voorstel de beelden te verplaatsen naar een plekje langs het spoor. Heeft niemand er last van en ontzettend veel mensen kunnen er dan dagelijks heel even van genieten.'

veiligheidsplannen bevorderen onveiligheid

In de directe omgeving van zgn. meldpunten en het stadsdeelpaleis voelt de Amsterdamse Westerparkburger zich het alleronveiligst. Ondanks dat er bij buurtbeheer Westerpark in Amsterdam 28 buurtconciërges onder leiding van 2 coördinatoren er zijn om de 'buurtveiligheid' te bevorderen. Stuk voor stuk heel aardige mensen, daar niet van. Volgens de door het stadsdeel zelf gefabriceerde propaganda doen ze dit o.a. door er op te letten op huisvuil. Als dat op de verkeerde momenten wordt aangeboden, vormt dit een ernstige bedreiging voor het stadsdeel-veiligheidsgevoel. Huisvuil heeft daarnaast dan ook de volle aandacht van de reinigingspolitie. Gehandschoend pluizen ze naar post tussen het verkeerd aangeboden huisvuil. En schrijven dan gelijk een vette bon naar het adres dat ze toevallig aantreffen. Overigens zijn er pestkoppen die bewust huisvuil met een nep-envelop op het verkeerde moment buiten zetten. De boete 'per colli' bedraagt 50 euro. Als je per ophaalbeurt vier zakjes met een envelop geadresseert aan een vijand op het verkeerde moment buiten zet, jaag je die al snel op 400 euro boete per maand. Da's bijna 5000 euro op jaarbasis.

Buurtcongierges en reinheidsrecherge zijn niet de enige die zich 'van stadsdeelwege' met het huisvuil bemoeien. Als het donker wordt komen de senioren van het Buurtouderproject snuffelen. Dat zijn, om het stadsdeel te citeren, "groepjes bewoners in herkenbare kleding" die "voorzien van mobiel telefoon in de buurt rondwandelen" om "andere buurtbewoners aan te spreken...".

Onder dit aanspreken wordt door het stadsdeel gespecificeert dat dit mag bestaan uit "gewoon goeden avond zeggen of vertellen dat je nu geen vuilnis buiten mag zetten."

Goed nieus voor de buurt is wel dat we binnenkort weer nieuwe projecten kunnen verwachten om middels het op de juiste tijd buiten zetten van huisvuil het gevoel van veiligheid nog hoger op te schroeven. Zeker nu recent onderzoek de voor stadsdeelveiligheid verantwoordelijke portefuillehoudster Anna Maria Hoogland haar plannen zal moeten aanpassen. Haar streven was op iedere hoek van de Westerparkbuurt een zogenaamd meldpunt extreme overlast te openen. Dat zal ze een beetje moeten bijstellen nu bekend is geworden dat de onveiligheidsgevoelens toenemen zodra er ergens zo'n meldpunt wordt geopend. Er zal nog verder moeten worden onderzocht in hoeverre het gevoel van veiligheid toeneemt zodra zich zo'n meldpunt sluit. En of het op tijd buiten zetten van vuilniszakken hiermee in relatie staat.

Wat veel mensen ook als dreigend ervaren, zijn allerlei figuren die in fantasie-uniformen toezicht op het een of ander houden. Hoewel de wet het verbied, hijst stadsdeel Westerpark allerlei diensten, tot aan vrijwilligers toe, in politieachtige pakken. Meer blauw op straat verhoogd' het gevoel van veiligheid . Zeker zolang dit stadsdeelblauw zich concentreert op het controleren van vijf minuten te vroeg buitengezet huisvuil.
Dat blijkt dus niet altijd zo te zijn. Erger, grote groepen blijken zich bijzonder onveilig te voelen door al die nepuniformen en stadsdeel-jassen met logo. De burger die aangifte wil doen en denkt een agent aan te spreken, kreeg te horen dat 'hij alleen maar over de controle van portiek-verlichting ging'. En een agent werd onlangs aangezien voor postbode. De agent moest ellenlange klachten aanhoren. Hij zou verkeerd bezorgen. Die post was in diverse vuilniszakken beland en daardoor had de man in kwestie nu een vette boete van de reinheidpolitie ontvangen. Nee, dat is niet hetzelfde als een echte politie-agent. Die heet tegenwoordig 'buurtregiseur'.

Het onveiligst in ons stadsdeel voelen zich de hangjongeren uit de Westerstaatsmannenbuurt. Ze kunnen tegenwoordig alleen maar relaxed hangen na kantooruren, wanneer het meldpunt vanwaaruit ze worden begluurd is gesloten.

Een van de Westerstaatsmannengirls is Sharita (14). Volgens haar hebben de hangjongeren veel overlast van bepaalde buurtbewoners, waar een gewoon gesprek nauwelijks mogelijk zou zijn: 'Ze lopen meteen te dreigen dat ze ons zullen gaan bespreken tijdens een van die bijeenkomsten die het stadsdeel samen met de smeris en die gasten van buurtbeheer organiseert. Ze vinden dat we niet bij elkaar mogen staan. Iets wat mensen al eeuwenlang hebben gedaan. Er is zover mij bekend, nog nooit iets ergers dan wat geschreeuw gebeurd. Omdat we bij elkaar staan voelen ze zich geintimideert. Puur onze aanwezigheid is ze al te veel. We doen helemaal niks. Na school of werk een beetje met elkaar praten. Maar toch schrijft het stadsdeel op die Westerstaatsmannensite van ze dat we "gewoon een gevoel van onveiligheid" geven.
Ze moesten eens weten wat voor gevoel ze ons geven als er weer zo'n bosje langdurig werkelozen in zo'n fantasie-uniformpje wordt gehesen om er op toe te zien dat er geen papiertjes op de grond worden gegooid.'

Arabita (13) is het helemaal met Sharita eens. 'Iedereen heeft veel last van dit soort buurtbewoonsters. Omdat zij altijd vooraan staan om te klagen, verzinnen ze bij het stadsdeel steeds meer van die nep-agentjes.
Gehoord: Hoe kan je zien dat Buurtbeheer Westerstaatsman een E-mail heeft verstuurd? Antwoord: Als er een brief in de disk-drive steekt.
En: Waarom hebben ze bij het meldpunt extreme overlast altijd een pepermolen op hun computer staan?
Om het beeld scherper te maken.

Sharita': 'Het zijn echt loosers met een uitkering en Zeeman-kleding, die niks anders te doen hebben dan over ons te zijken.'
'Ze zijn gewoon jaloers op onze dure merkkleding. Zie ik ze naar mijn rolex kijken en denken: daar kun je nooit op een eerlijke manier aan gekomen zijn. Terwijl ik dat ding gewoon van een vriendje heb gekregen. Sommigen van die nep agenten gebruiken zelfs alcohol' , weet Arabita.

Sharita: 'We hebben pas geleden afgeluisterd toen er iemand een sollicitatiegesprek had om stadsdeelcongierge te worden'.
Hij moest een paar vragen beantwoorden om er achter te komen of de man wel intelligent genoeg was voor de baan.
"Weet u wat de hoofdstad van België is?". Het duurde even, maar toen klonk triomfantelijk "eh Antwerpen!"
"Weet u misschien wie Willem van Oranje vermoord heeft?"
Toen de sollicitant weer naar buiten kwam, mopperde hij:
"Ik ben nog niet eens aangenomen en nu willen ze al dat ik een moordzaak ga oplossen."

Gehoord:
"Staat een stadsdeelwacht in het holst van de nacht onder een lantaarn iets te zoeken. Vraagt een voorbijganger of hij iets kwijt is. Bevestigend antwoordt hij, dat hij zijn stadsdeelpas een stuk verderop verloren is. Waarom zoek je dan hier, vraagt de voorbijganger. Omdat er hier meer licht is, antwoordt de stadsdeelwacht.

stadsdeelweerbericht
Nog steeds is niet duidelijk waarom het in stadsdeel westerpark altijd slechter weer is dan in de omringende gebieden. Zoals in onze uitzending 217 duidelijk te zien was, tekenen zich ook in de lucht scherp de stadsdeelgrenzen af. Binnenkort meer over het onderzoek waarom in Westerpark mensen in winterkleding door hagel en storm trekken, terwijl men in het aanpalende stadsdeel De Baarsjes in bikini of zwembroek op het balkon zit.

stadsdeelstraatnamen
In toenemende maten blijken mensen problemen te hebben met de straatnamen in de Staatsliedenbuurt. Waren de straten naar gewone staatslieden vernoemd, okay. Maar er zitten een paar hoogadelijke snoeshanen tussen en die staan zo-wie-zo al bekend vanwege hun vreemde namen. Gelukkig zijn namen als van Tip thou Tholensloten-Bruygehaere de staatsliedenbuurt bespaard gebleven, maar ze zitten wel met een Joan Melchior Kempenaarstraat en een Fannius Scholtenstraat opgescheept. Kan dat niet wat simpeler? Want zelfs het stadsdeel blijkt niet in staat de juiste naamspelling op de straatnaambordjes te zetten. Is het nu Van Limburg Stirumplein of Van Limburgstirumplein? En waarom niet gewoon Stirumplein of Scholtenstraat.

stadsdeelonthullingen
Het komt niet een massa-onthulling van de bronzen beelden van Peter Erftemeijer, zo liet de afdeling propaganda van stadsdeel Westerpark aan MokumTV weten. Is er een nieuw onthullingsbeleid? Nog niet zolang geleden kwam Beatrix zelf nog een verkeersdrempel in de Spaarndammerbuurt onthullen. In onze vorige uitzending berichtten we nog over de zo geslaagde onthulling van een lichtbak door de nieuwe stadsdeelkunstwethouder Dicky Jansen.
Maar plaatsen ze in de Van Limburg Stirumstraat een groep meer dan levensgrote bronzen, dan doen ze dit zonder enig ceremonie.
Die zouden niet passen bij de gebeurtenissen rond de massaverkrachtingen waarmee stadsdeel Westerpark onlangs de internationale pers haalde. Dus werden de naar het stadsdeelkantoor wandelende figuren als een dief in de nacht op woensdag 28 november 2001 vroeg in de ochtend geplaatst.
De kunstwerken zijn het gevolg van een al weer vijf jaar geleden uitgeschreven stadsdeelkunstprijsvraag met als opdracht een visuele verbinding te maken tussen het gezellige Stirumplein en de troosteloze modderpoel rond het stadsdeelkantoor. Officieel heten de beelden samen "Die Drei Gestalten” en zijn ze gemaakt door beeldhouwer Peter Erftemeijer. Een van 'De lopende mannen in brons' is zijn zelfportret.
In hun toelichting liet de afdeling propaganda weten dat de drie levensgrote kunstwerken niet, zoals hier gebruikelijk, zomaar wat rondhangen. Ze zijn dynamisch en trefzeker op weg. De beelden “lopen” niet alleen van de tramhalte op het Stirumplein naar de ingang van het stadsdeelkantoor, ze onderhouden hierbij volgens de toelichting van de afdeling propaganda ook nog eens "onderling oogcontact". Dit is echter alleen voor door het stadsdeel erkende kunstcommissieleden zichtbaar.

westside en alfaristan
De vriendschapsbanden stammen uit de tijd dat er nog geen samengevoegde stadsdelen bestonden en de Staatsliedenbuurt nog deel uitmaakte van Amsterdam Oud West. Nadat men op de straatnaambordjes met een stikker Oud West had afgeplakt met "Westerpark", verwaterde deze contacten. MokumTV heeft zich ten doel gesteld deze internationale vriendschapsbanden te herstellen en zo haar bijdrage te leveren aan de uitwisseling van kunst en cultuur tussen de WestSiders en Alfaren! Kazan Kebir, huidige president van Alfaristan, verzocht MokumTV mee te werken aan het herstel van de banden. Daarom zend MokumTV regelmatig beelden van Alfaristan 2 uit, terwijl beelden gemaakt in het WestSide vanaf de oostkant van de berg Ararat worden uitgezonden. In samenwerking met Alfaristan 2 presenteert MokumTV de serie "Jumelage" over het Amsterdamse stadsdeel WestSide en haar Alfaarse zusterstad Dayak in Azië.

overeenkomsten
Er zijn legio opvallende overeenkomsten tussen beide plaatsen.
Zowel WestSide als Dayak hebben een spraakmakende ECO-wijk.
WestSide wordt doorklieft door de Haarlemmervaart.
De stad Dayak ligt aan een meer in de wouden.
Aan de rand van Dayak markeert een rotsblok de plek waar de dappere bevolking van Alfaristan de koning van Samar in de pan hakte. Hier wordt het jaarlijkse traditionele stampfestival gehouden.
Aan de rand van het WestSide staat het standbeeld van de Grote Nationale Anarchist Ferdinand Domela Nieuwenhuis. Hier wordt het jaarlijkse Kijk op den Wijk-festival gehouden.
Zowel in Dayak als in WestSide wordt dezelfde sport beoefend: het traditionele olieworstelen.
De allereerste Europese kampioenschappen olieworstelen vonden in stadsdeel Westerpark plaats.
Ook op politiek gebied zijn er grote overeenkomsten tussen de jumelerende plaatsen.

In Alfaristan kennen ze dan wel geen rijbewijzen en is ook geboorteaangifte onbekend, zowel op het stadskasteel van Dayak als op het Amsterdamse stadsdeelkantoor kun je een paspoort aanvragen.
U ziet het, er zijn meer overeenkomsten dan verschillen tussen Dayak in Alfaristan en het WestSide in Amsterdam. Bij MokumTV en Alfaristan 2 ziet u informatie over de jumelage tussen beide plaatsen. En beelden van het fascinerende vakantieland Alfaristan.

HOME